Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010

Τί συμβαίνει στο Υπουργείο Εργασίας του "Λοβερδιστάν";


Του Παναγιώτη Τραϊανού...

Δεν μπορούν οι "λευκοί" να λύσουν τα προβλήματα των "μαύρων";

Τολμούν τα "σφάγια" να αρνούνται την σωτηρία του "αγά";


Είναι μερικές καταστάσεις, τις οποίες ακόμα και ο πιο ευφάνταστος και γλαφυρός αφηγητής δεν μπορεί να τις περιγράψει στην απολυτότητα που τους ταιριάζει. Απολυτότητα, την οποία μπορεί να πιάσει μόνον η λαϊκή σοφία. Υπάρχει μια αθάνατη ελληνική παροιμία, την οποία την αφιερώνουμε στον "μάγειρα" Ανδρέα Λοβέρδο και το έργο του στο "μαγειρείο" του Υπουργείου Εργασίας. Ποια είναι αυτή; "Τον κώλο έχεις μάγειρα, σκατά θα μαγειρέψεις"! Τέτοια κατάσταση, που απαιτεί τη λαϊκή σοφία, είναι και η περιγραφή των "έργων και των ημερών" του Λοβέρδου στο Υπουργείο Εργασίας.
Μόνον η ελληνική παράδοση μπορεί να περιγράψει με την απόλυτη ακρίβεια τα έργα και τις ημέρες του Ανδρέα Λοβέρδου σ' αυτό το υπουργείο. Μιλάμε για τον απόλυτο παραλογισμό. Μιλάμε για ένα πρωτοφανές κοινωνικό απαρχάιντ στην πατρίδα της Δημοκρατίας. Το υπουργείο εργασίας φέρεται σαν το Υπουργείο Αποικιών της Μεγάλης Βρετανίας. Άνθρωποι "κόβουν" και "ράβουν" "κοστούμια", τα οποία δεν αφορούν τους ίδιους ως πρόσωπα. Φέρονται σαν τους λευκούς Βρετανούς, οι οποίοι έπαιρναν τα μέτρα των μαύρων στις αποικίες. Τι σχέση μπορεί να έχουν οι μαύροι της βρετανικής αποικιοκρατίας με τους σημερινούς Έλληνες εργαζόμενους; Καί οι δύο πέφτουν θύματα κοινωνικού και ταξικού ιμπεριαλισμού. Καί οι δύο πέφτουν θύματα "ανωτέρων", οι οποίοι αναλαμβάνουν να λύσουν τα προβλήματα των "κατωτέρων".
Στην εποχή της σκληρής βρετανικής αποικιοκρατίας τα προβλήματα των μαύρων δεν λύνονταν ποτέ, γιατί απλούστατα αυτοί, οι οποίοι επιχειρούσαν να τα λύσουν, ήταν μονίμως λευκοί. Στην καλύτερη γι' αυτούς περίπτωση δεν μπορούσαν να τα λύσουν, γιατί απλά δεν τους αφορούσαν. Δεν τα κατανοούσαν …και όταν δεν κατανοείς ένα πρόβλημα, φυσικό είναι να μην μπορείς να το λύσεις. Αυτό, στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη περίπτωση δεν τα έλυναν, γιατί δεν τους συνέφερε να τα λύσουν. Δεν συνέφερε τους λευκούς να λύσουν τα προβλήματα των μαύρων, γιατί απλούστατα θίγονταν τα συμφέροντά τους. Μίκραιναν τα δικά τους τα "κομμάτια", όταν επιχειρούσαν δικαιότερη κατανομή της "πίτας".
Το ίδιο γίνεται σήμερα και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα του κοινωνικού απαρχάιντ βιώνουμε μια ανάλογη κατάσταση. Κρατικοδίαιτοι "φωστήρες" προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα του ιδιωτικού τομέα. Δημόσιοι υπάλληλοι προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα. Αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα με έναν "κατάλευκο" Λοβέρδο, ο οποίος προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα των "μαύρων" εργαζομένων. Ο "λευκός" Λοβέρδος δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα των εργαζομένων, γιατί στην καλύτερη γι' αυτόν περίπτωση δεν τα κατανοεί.
Πώς να τα κατανοήσει; Εξ αποστάσεως; Όπως ένας λευκός του Λονδίνου δεν κατανοούσε τα προβλήματα των μαύρων στη Μποτσουάνα, έτσι και ο Λοβέρδος δεν κατανοεί τα προβλήματα των εργαζομένων. Τα αντιλαμβάνεται από "απόσταση", εφόσον δεν "κατοικούν" στον ίδιο "χώρο". Τα αντιλαμβάνεται όπως ένας εκτροφέας σκύλων τα προβλήματα των σκύλων του. Κάπως έτσι κατανοεί και ο Λοβέρδος τα προβλήματα των άλλων "ειδών". Τα προβλήματα τόσο στο ασφαλιστικό όσο και στο εργασιακό.
Πώς θα κατανοήσει ο Λοβέρδος το πρόβλημα με τις συντάξεις πείνας των εργαζομένων, τη στιγμή που ο ίδιος έχει εξασφαλίσει τη δική του συνταξιοδοτική "άπλα"; Πώς θα κατανοήσει ο Λοβέρδος το πρόβλημα με τις περικοπές των μισθών, τη στιγμή που ο ίδιος επί καθεστώτος ΔΝΤ εισπράττει πολλαπλούς μισθούς; Πώς θα κατανοήσει ο Λοβέρδος τα σαράντα χρόνια εργασίας, που προτείνει για την "ωρίμανση" των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, τη στιγμή που ο ίδιος δέχεται τα δικά του βουλευτικά δικαιώματα να "ωριμάζουν" μέσα σε ελάχιστους μήνες; Μιλάμε για μεγάλη "απόσταση". Ακόμα και με "κιάλια" κατανόησης να δει την κατάσταση, δεν θα αντιληφθεί τις λεπτομέρειές της. Γιατί; Γιατί ανήκει σε διαφορετικό "κόσμο" από αυτόν που προσπαθεί να "σώσει".
Ο Λοβέρδος, που σήμερα έχει αναλάβει τη σωτηρία των "μαύρων" εργαζομένων είναι "λευκός". "Κατάλευκος" στην πραγματικότητα. Τρεις συντάξεις θα πάρει ο Λοβέρδος. Μία ως καθηγητής Πανεπιστημίου, μία ως βουλευτής και μία ως δικηγόρος. Τρεις συντάξεις, στις οποίες το κράτος —και άρα εμείς ο λαός— καταβάλει τις εισφορές του. Αυτή είναι η τεχνητή "λεύκανση" εξαιτίας ενός κράτους, το οποίο άλλους τους αντιλαμβάνεται ως "παιδιά" του και άλλους ως "παραπαίδια" του. "Λευκότατο” παιδί αυτού του κράτους είναι ο Λοβέρδος. "Λευκός"… όσο όλοι όσοι τον στηρίζουν.
"Λευκό" παιδί μιας "λευκής" κυβέρνησης ενός άεργου Πρωθυπουργού. "Λευκός" είναι ο Λοβέρδος όσο "λευκοί" είναι ο Γιωργάκης, ο Κωστάκης, η Ντόρα ή ο Κυριάκος. Οι πάντες με "ώριμα" δικαιώματα συνταξιοδότησης από μικρή ηλικία. Οι πάντες άεργοι, που επιχειρούν να λύσουν τα προβλήματα των εργαζομένων. Ανώτεροι "λευκοί", που δικαιούνται τα πάντα, χωρίς να κάνουν τίποτε. Απόλυτα διαφορετικοί από τους μαύρους", οι οποίοι θα ανεβαίνουν στις σκαλωσιές μέχρι τα εβδομήντα χρόνια τους. Τα δικαιώματά τους δεν είναι σαν τα δικαιώματα των "μαύρων", οι οποίοι θέλουν σαράντα χρόνια για να "ωριμάσουν". Τα δικαιώματα των "λευκών" θέλουν μόνον σαράντα μήνες για να "ωριμάσουν".
Αυτή η διαφορά των "ειδών" δημιουργεί άγνοια. Μια "απόσταση" άγνοιας, την οποία την κάνει ακόμα μεγαλύτερη η ίδια η προσωπική πορεία του Λοβέρδου. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί ο Λοβέρδος δεν είναι απλά άσχετος. Ο Λοβέρδος είναι ο απόλυτος εκφραστής της "λευκής" ζωής του τεμπέλη. Ο απόλυτος ορισμός της εύκολης "ζωής", την οποία δεν έζησαν οι "άλλοι". Ο Λοβέρδος έζησε την εύκολη ζωή του παρασίτου της μεταπολίτευσης. Τη ζωή του ανθρώπου, ο οποίος ποτέ δεν αγωνίστηκε για την επιβίωση. Τη ζωή αυτού, ο οποίος κατέθεσε την ψυχή του σε ένα κόμμα και αυτό ως αντιπαροχή του εξασφάλισε άπαξ την τροφή του σώματος. Τη ζωή αυτού, ο οποίος από το Πανεπιστήμιο και εντεύθεν "προοδεύει" μονίμως μετά από την "άριστη" κομματική "επιλογή" στα πανεπιστημιακά του χρόνια.
Σε σταλινική "δημοκρατία" έζησε και ανδρώθηκε ο Λοβέρδος. Σε "δημοκρατία", την οποία δεν γνώρισαν οι υπόλοιποι Έλληνες. Σε "δημοκρατία", όπου τα πάντα ξεκινούσαν και κατέληγαν στο κόμμα. Το όποιο κόμμα εξυπηρετούσε τον σταλινικό Λοβέρδο. Τον αυθεντικό σταλινικό Λοβέρδο. Ξεκίνησε με μια καλή εκπαίδευση στο ΚΚΕ και κατόπιν μετακινήθηκε στα αστικά κόμματα για τις "εισπράξεις". Ξεκίνησε, μαθαίνοντας να προσκυνά "Στάλιν" και να έχει ο ίδιος απαιτήσεις "Μπρέζνιεφ". Ό,τι τον ενδιέφερε ως πρόσωπο, το κόμμα τού το προσέφερε απλόχερα. Το κόμμα του έκανε την καλύτερη "πρόταση" για εργασία. Το κόμμα στη συνέχεια του εξασφάλισε τη σίγουρη επαγγελματική "αναρρίχηση". Το κόμμα του εξασφάλιζε ακόμα και την κοινωνική του προβολή. Ειδικά για τον Λοβέρδο, το κόμμα του εξασφάλισε και την τηλεοπτική του "εισβολή" μέσα στα σπίτια των πολιτών.
Επειδή μας εκνευρίζει το γεγονός ότι κάποιοι εκμεταλλεύονται τη μνήμη "χρυσόψαρου" της κοινωνίας, να θυμίσουμε μερικά πράγματα για τον Λοβέρδο. Μιλάμε για έναν πραγματικό λαθρεπιβάτη της ζωής. Μιλάμε για μια "Καλομοίρα" της πολιτικής μας ζωής Μιλάμε για πραγματικό παράσιτο. Παράσιτο είναι ο "κολλητός" και συγκάτοικος του γνωστού Θέμου. Τον ταΐζουμε από τότε που υπάρχει. Καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή όλων των κομματικών Παρασίτων της μεταπολίτευσης είναι. Πολιτική καριέρα κάτω από τον κώλο ενός παπαγάλου έκανε. Μόνιμος θαμώνας του Τριανταφυλλόπουλου ήταν, μέχρι να εξασφαλίσει την πολυπόθητη αναγνωρισιμότητά του.
Αυτή η αναγνωρισιμότητά του είναι το μόνο επίτευγμα της ζωής του. Μια αναγνωρισιμότητα κενή —σαν αυτή της Καλομοίρας—, εφόσον δεν αποτελεί προϊόν εργασίας. Δεν είχε έργο, για να την εξασφαλίσει διαφορετικά. Πιο πολύ τον βοήθησε στη πολιτική του καριέρα ο "μακαρίτης" ο Φιντέλ, παρά το πολιτικό του έργο και η πολιτική του σκέψη. Σταυροπόδι και αμπελοφιλοσοφώντας σε μεταμεσονύκτιες τηλεοπτικές "ζούγκλες" μπήκε στη Βουλή. Έμαθε να κάνει κάθε τέσσερα χρόνια τον καραγκιόζη και τον γλείφτη, για ν' αρπάζει τις ψήφους των γριών και των ανέραστων και έλυσε και τις ανώτερες ανησυχίες του.
Αυτός ο άνθρωπος, που ποτέ δεν βίωσε τις συνθήκες και βέβαια τα άγχη και τον πόνο του ελεύθερου επαγγελματία ή του εργαζόμενου, έρχεται να ισοπεδώσει όλα τα κεκτημένα τους …Τα με πόνο κατοχυρωμένα κεκτημένα …και μάλιστα στην πιο δύσκολη εποχή για τους εργαζόμενους. Μας ορκίζεται ότι "πονάει" με τα μέτρα που παίρνει. "Πονάει"… όπως πονάνε και πολλοί "σφαγείς" στα σφαγεία για τα σφάγια. "Πονάει" όμως και δεν πεθαίνει όπως τα "σφάγια", γιατί απλούστατα τα μέτρα που παίρνει δεν αφορούν τον ίδιο. Αυτοί, τους οποίους αφορούν τα μέτρα αυτά, "πεθαίνουν" πραγματικά, ενώ για τον Λοβέρδο, που τα παίρνει, δεν σημαίνουν τίποτε απολύτως. Οι γραβάτες του Λοβέρδου είναι πιο ακριβές από τα χρήματα, τα οποία προτείνει σε ολόκληρα νοικοκυριά για να επιβιώσουν.
Ερχόμαστε λοιπόν στο πιο κρίσιμο θέμα. Ο "λευκός" Λοβέρδος απλά δεν κατανοεί τα προβλήματα, τα οποία επιχειρεί να λύσει ή μήπως δεν τον συμφέρει να τα κατανοήσει …ακόμα κι αν μπορούσε; Μήπως αυτός, ο οποίος εμφανίζεται σήμερα να "πονά" με τις άδικες λύσεις, θα "πονούσε" πολύ περισσότερο αν κατέθετε δίκαιες λύσεις; Πώς θα πείσει κάποιος τον πολίτη για την αναγκαιότητα των μέτρων, όταν αυτά τα μέτρα δεν τον αφορούν τον ίδιο; Πώς ζητάει από τους Έλληνες να επιδείξουν τον πατριωτισμό τους και να αποδεχθούν τα άδικα και σκληρά μέτρα, όταν δεν μπορεί να αποδείξει και ο ίδιος ότι είναι "πατριώτης"; Πώς ζητάει από τους Έλληνες να αποδείξουν με την επιβίωσή τους ότι αρκούν αυτά που τους δίνει, όταν η δική του επιβίωση δεν έχει σχέση μ' αυτά;
Δύο μέτρα και δύο σταθμά έχει ο Λοβέρδος; Πώς ζητάει από τον πολίτη να θυσιαστεί στο όνομα το πατριωτισμού, για να σωθεί το κράτος, όταν ο ίδιος έχει το μεγαλύτερο κέρδος από αυτήν τη "σωτηρία"; Γιατί θα πρέπει να σωθεί ένα κράτος, όταν δεν μπορεί να σωθεί ο πολίτης; Να σωθεί το κράτος, για να μπορεί να πληρώνει τους Λοβέρδους; Να ξεπουλήσουν οι Έλληνες την πατρίδα τους, για να μπορεί το κράτος να παίρνει δάνεια, ώστε να πληρώνει τους Λοβέρδους; Αυτό είναι το λεπτό σημείο. Αυτό κάνει τον Λοβέρδο αναξιόπιστο να προτείνει λύση.
Τον Λοβέρδο δεν τον συμφέρει να "κατανοήσει" τα προβλήματα περισσότερο απ' όσο φαίνεται ότι τα κατανοεί. Δεν συμφέρει τον "Σάξονα" Λοβέρδο να καταλάβει τα προβλήματα των "μαύρων" κατοίκων της "Μποτσουάνας". Ο Λοβέρδος έχει λυμένα τα προβλήματά του εξαιτίας του κράτους και φυσικό είναι να αγωνιά για την κατάστασή του. Οι σημερινοί μισθοί του και οι μελλοντικές συντάξεις του από τα δημόσια ταμεία βγαίνουν σήμερα και ελπίζει ότι θα βγαίνουν και στο μέλλον. Γι' αυτόν τον λόγο όχι απλά τον θεωρούμε αναξιόπιστο, αλλά θεωρούμε ότι, από τη στιγμή που εκτός από υπουργός είναι και δημόσιος υπάλληλος, υπάρχει πρόβλημα με ασυμβίβαστα. Ηθικό πρόβλημα, το οποίο δεν συνδέεται απαραίτητα με τη νομιμότητα, για να θυμηθούμε και έναν άλλον άεργο "λευκό". Δεν μπορεί το ΙΚΑ, υπό τις εντολές του Λοβέρδου, να κόβει τις συντάξεις των εργαζομένων, οι οποίοι καταβάλλουν τις εισφορές τους και να έχει ως μεγαλύτερο οφειλέτη του το κράτος, το οποίο πληρώνει τον Λοβέρδο.
Αυτό είναι το ασυμβίβαστο, που συνδέεται με την έννοια της ανηθικότητας. Αν δεν χρωστούσε το κράτος στο ΙΚΑ, δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Από τη στιγμή που χρωστάει, δεν μπορεί ένας υπάλληλός του ν' αποφασίζει για την πολιτική του. Έχει συμφέρον ο Λοβέρδος να δίνει το ΙΚΑ μικρές συντάξεις, για να περισσεύουν περισσότερα στον δικό του εργοδότη. Τον συμφέρει λοιπόν να σωθεί το κράτος, απαλλασσόμενο από τις υποχρεώσεις του, για να συνεχίσει να λειτουργεί όπως λειτουργεί. Τον συμφέρει τον Λοβέρδο να θυσιαστεί ο πολίτης, για να μην φτάσει το πρόβλημα στη δική του πόρτα. Τον συμφέρει να είναι το κράτος άδικο προς τους εργαζόμενους. Τον συμφέρει να είναι αναξιόπιστο στις υποχρεώσεις του και στα χρέη του απέναντι στους εργαζόμενους, για να είναι γενναιόδωρο απέναντι στους υπαλλήλους του.
Για όσο διάστημα αυτό θα ισχύει, ο Λοβέρδος θα είναι αναξιόπιστος. Για όσο διάστημα θα είναι ο ίδιος βολεμένος σε σωσίβια "λέμβο" του ελληνικού "τιτανικού", δεν νομιμοποιείται να προτείνει λύσεις στους ναυαγούς "κολυμβητές". Για όσο διάστημα θα κτυπά με τα "κουπιά" της εξουσίας αυτούς, οι οποίοι χαροπαλεύουν για να σωθούν, θα πρέπει να γνωρίζει ότι είναι ένας κοινός "δολοφόνος". Ας παραιτηθεί ως κρατικός υπάλληλος από τη σίγουρη και υψηλόμισθη δημόσια θέση του και μόνον τότε ας επιχειρήσει να λύσει τα προβλήματα των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα. Ας αποποιηθεί ως βουλευτής τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα, που "ωριμάζουν" με λίγους μήνες βουλευτικής "υπηρεσίας" και ας επιβάλει τα σαράντα χρόνια ωρίμανσης για τους υπολοίπους.
Αν είναι να σωθεί το κράτος μόνο και μόνο για να μπορεί να πληρώνει τους Λοβέρδους, να μην σωθεί καθόλου. Αν "βουλιάξει" το ελληνικό "καράβι", να βουλιάξουν και οι "λέμβοι" του. Να καταστραφεί ολοσχερώς και να δούμε από εκεί και πέρα τι θα γίνει. Να μπούμε όλοι οι Έλληνες σε έναν κοινό "παρονομαστή" και ν' αναζητήσουμε όλοι μαζί τη λύση. Αν η Ελλάδα είναι πράγματι μια "Μποτσουάνα", να γίνουμε όλοι "μαύροι" και να δούμε πώς θα σωθούμε. Άλλωστε τι θα πει καταστροφή; Καταστροφή σε μια τέτοια περίπτωση είναι έννοια πολύ σχετική, εφόσον ούτε η Ελλάδα πεθαίνει ούτε ο ελληνικός λαός.
Άρα η "καταστροφή" είναι μια κατάσταση, την οποία πρέπει να την αναλύσουμε, για να την κατανοήσουμε. "Καταστροφή" δεν είναι το "τέλος". Δεν μπορεί να είναι το "τέλος", εφόσον οι παράγοντες, οι οποίοι εμπλέκονται σ’ αυτήν, είναι αθάνατοι. "Καταστροφή" μπορεί να είναι μια νέα "αρχή" με νέους όρους για όλους. Μπορεί, δηλαδή, αυτή η "καταστροφή" να σημαίνει ότι απλά περιορίζεται η δυνατότητα του κράτους να πληρώνει τους Λοβέρδους και τίποτε άλλο. Αν αυτή είναι η "καταστροφή", να τη "δοκιμάσουμε". Αν "καταστροφή" είναι να εξαλειφθούν οι "λευκοί", να τη δοκιμάσουμε.
Έλεος πια με τους κρατικοδίαιτους σωτήρες. Ακόμα δεν κατάλαβαν οι ίδιοι ότι η δική τους αχρηστίλα και ανικανότητα μάς οδήγησαν στο σημερινό χάος; Ακόμα δεν κατάλαβε ο κόσμος ότι αυτοί οι εκ του ασφαλούς σωτήρες μάς οδήγησαν στο σημερινό χάλι του ΔΝΤ; Τι πρέπει να γίνει, για να καταλάβουμε όλοι ότι δεν μπορεί κάποιοι να είναι μόνιμα "στεγνοί", όταν οι άλλοι "πνίγονται"; Μέχρι πότε οι ευνούχοι θ' αναλαμβάνουν να μας υποδεικνύουν και να μας επιβάλουν τις ορθόδοξες στάσεις στο σεξ; Πόλεμος γίνεται στη "ζούγκλα" της οικονομίας και τα βολεμένα "κανίς" του δημόσιου "καναπέ" δεν μπορούν να αφοδεύουν εκεί όπου οι άλλοι τρώνε. Γι’ αυτόν τον λόγο μιλάμε για αποτυχημένους "μάγειρες" και τραγικές "συνταγές".
Καραγκιόζη Λοβέρδε… κάποιος θα πιάσει το "κουπί" που τον χτυπάς και θα το σπάσει στο κεφάλι σου. Έξω υπάρχει πραγματική ζωή και πραγματική αγωνία επιβίωσης και δεν είναι στούντιο του Mega, για να βλέπει με κατανόηση η Τρέμη την "παράστασή" σου. Πλησιάζει η κοινωνία στα όριά της και πολλοί θα καταλάβουν ότι βρίσκονται στη λάθος ώρα να κάνουν τα λάθος πράγματα. Μη φτάσεις στο σημείο να ζηλεύεις τον ομοτράπεζο και "συναγωνιστή" σου Φιντέλ, που "έφυγε" νωρίς.

Υ.Γ.
Λύσεις για το ασφαλιστικό πρόβλημα υπάρχουν. Λύσεις δίκαιες και εφαρμόσιμες, οι οποίες όμως δεν συμφέρουν τον Λοβέρδο και τους ομοίους του. Λύσεις, οι οποίες δεν συμφέρουν τους "λευκούς" υπαλλήλους της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Λύσεις, οι οποίες μειώνουν τη "λεία" των αφεντικών και το μερίδιο στο "πιάτο" των υπαλλήλων τους.
Τέτοια λύση μπορεί να βρει ο αναγνώστης στην ιστοσελίδα του ΕΑΜ.Β’ …Στη διεύθυνση: http://www.eamb.gr/

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Ολόκληρη η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο 8ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας

Σήμερα αναγεννιέται η Παράταξη.

Σήμερα ξαναγεννιέται η Νέα Δημοκρατία.

Σήμερα αρχίζει η αναγέννηση της Ελλάδας…

Σήμερα παίρνουμε το μέλλον στα χέρια μας.

Όλοι μαζί.

Στις πιο δύσκολες στιγμές για τον τόπο, είμαστε όρθιοι, είμαστε ενωμένοι, είμαστε αποφασισμένοι, κι είμαστε ακλόνητοι.

Το όγδοο Συνέδριό μας, βγάζει απόψε τον πιο καθαρό ήχο: Αυτή η παράταξη δεν γονατίζει, δεν λυγίζει, δεν παραδίδεται…

Αυτή η παράταξη βγάζει τον καλύτερο εαυτό της στα δύσκολα. Και πράγματι, σήμερα ζούμε δύσκολες στιγμές ως χώρα. Στιγμές κρίσης, ως πολιτικό σύστημα.

Συγκλονιστικές στιγμές ως παράταξη. Ζούμε την αγωνία του παλιού που πεθαίνει. Αλλά και τις ωδίνες του καινούργιου που γεννιέται.

Κι εμείς, η μεγάλη δημοκρατική φιλελεύθερη παράταξη, βρισκόμαστε στο επίκεντρο όλης αυτής της ιστορικής ανατροπής. Που δεν αφορά μόνο την ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας. Αφορά, πάνω απ’ όλα, την Αναγέννηση της Ελλάδας.

Απαντώ σε τρία ερωτήματα:
– Τι είναι το παλιό που πεθαίνει;
– Τι είναι το καινούργιο που γεννιέται;
– Και γιατί ο ρόλος της Νέας Δημοκρατίας είναι τόσο κεντρικός σε όλη αυτή την κοσμογονία;


ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ


* Πρώτον, πεθαίνει το παλιό πολιτικό σύστημα γιατί στηρίχθηκε σε επτά θανάσιμα ελαττώματα:

* Στον κρατισμό,

* Στο λαϊκισμό.

* Στην ηγεμονία των αριστερόστροφων ιδεών.

* Στην υποβάθμιση του δημοσίου συμφέροντος, υπέρ των συντεχνιών και των ισχυρών.

* Στην υποβάθμιση του εθνικού συμφέροντος, από εκείνους που θεώρησαν τον πατριωτισμό, δήθεν «ιδεολογική ακρότητα»!

* Σε μια κάλπικη ευημερία με δανεικά, σε βάρος των επομένων γενεών, χωρίς επένδυση, χωρίς παραγωγή, χωρίς ανταγωνιστικότητα.

* Σε μιαν έκπτωση αξιών και προτύπων. Που προσπάθησαν να τα γκρεμίσουν στο όνομα, δήθεν, του εκσυγχρονισμού. Με αποτέλεσμα αρετές, που είναι θεμέλια σε κάθε τόπο, σε όλες τις εποχές, αρετές όπως η εντιμότητα, η εργατικότητα, η παραγωγικότητα και η αξιοκρατία, να παραμεριστούν ως δήθεν «ξεπερασμένες»…

Και στη θέση τους να ανθίσει, η φτήνια του ακριβού life style . Ο εξυπνακισμός που υποκατέστησε την ευφυία. Η αυθάδεια που υποκατέστησε την αξιοπρέπεια. Το θράσος που υποκατέστησε το θάρρος. Η εύκολη ανέλιξη που υποκατέστησε την κοινωνική διάκριση. Η άναρθρη κραυγή που υποκατέστησε το Λόγο. Τα προνόμια που υποκατέστησαν τα δικαιώματα. Και η αλαζονεία που υποκατέστησε το δημόσιο ήθος.

Όλα αυτά το ΠΑΣΟΚ τα έφερε. Το ΠΑΣΟΚ τα εμπέδωσε. Το ΠΑΣΟΚ τα υπερασπίστηκε.

Εμείς, άλλοτε τα πολεμήσαμε. Άλλοτε τα αποδεχθήκαμε ή τα ανεχθήκαμε. Και πολύ κακώς κάναμε. Κι άλλοτε, προσπαθήσαμε να τα αλλάξουμε…

Δεν το καταφέραμε. Κι αυτό πληρώνουμε σήμερα.

Αλλά όλα αυτά δεν είναι δικά μας. Δεν μας πάνε. Δεν αντιπροσωπεύουν την Ελλάδα που θέλουμε…

Είμαστε ασυμβίβαστα αντίθετοι. Και θα τα αλλάξουμε!

Γιατί η σημερινή κρίση, τα σαρώνει όλα αυτά…


ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΣΜΟ ΠΟΥ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕ


* Σαρώνει τον κρατισμό, που χρεοκόπησε: Μια χώρα ένδεκα εκατομμυρίων κατοίκων με ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους, ασφαλώς δεν μπορεί να πάει πουθενά. Όταν απασχολούμε στο Δημόσιο αναλογικά 4 με 5 φορές περισσότερους απ’ ό,τι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ασφαλώς δεν πάμε πουθενά.

Όταν το κράτος απορροφά τα πάντα κι εκτοπίζει τα πάντα, τότε δεν μπορεί να κάνει αυτά που πρέπει: Να παρέχει Εκπαίδευση, Ασφάλεια, δίχτυ Κοινωνικής προστασίας για τους αδύναμους, αίσθημα δικαίου για τους πολίτες, υπηρεσίες υγείας για όλους και κονδύλια για έρευνα και καινοτομία.

Όταν το κράτος παράγει γραφειοκρατία, ασφαλώς δεν θα αφήσει τίποτε να ανθίσει. Δεν θα αφήσει κανένα να δημιουργήσει και να προκόψει…


Ο ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ


* Και ο λαϊκισμός χρεοκόπησε: όλη αυτή η ψεύτικη ρητορεία δήθεν «υπέρ του λαού», τελικώς μοίραζε προνόμια για λίγους, σε βάρος του λαού. Εξαγόραζε συνειδήσεις, δεν έλυνε κοινωνικά προβλήματα. Μοίραζε παροχές, δεν κάλυπτε ανάγκες. Δημιουργούσε νέους «προνομιούχους». Δεν αποκαθιστούσε ευκαιρίες για όλους.

Κι όποιος δεν καταλαβαίνει τι είναι λαϊκισμός να το πω με δύο παραδείγματα:

– Λαϊκισμός είναι το «δώστα όλα…» που ακούστηκε από το ΠΑΣΟΚ, εκεί στα τέλη της δεκαετίας του ’80…

– Λαϊκισμός είναι το «λεφτά υπάρχουν…» που ακούστηκε πριν λίγους μήνες.

Πάλι από το ΠΑΣΟΚ. Πάντα από το ΠΑΣΟΚ. Γιατί ο λαϊκισμός υπήρξε το μόνιμο σήμα κατατεθέν του ΠΑΣΟΚ…

ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣΤΡΟΦΩΝ ΙΔΕΩΝ


* Η κυριαρχία των αριστερόστροφων ιδεών, επίσης χρεοκόπησε.

Διεθνώς οι ιδέες της Αριστεράς έχουν χρεοκοπήσει εδώ και χρόνια. Στην Ελλάδα όμως, κυριαρχούσαν μέχρι τώρα…

Διεθνώς οι ιδέες του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού, κυριαρχούν παντού. Στην Ελλάδα όμως, είναι σε άμυνα και κάποιες φορές τελούν υπό απαγόρευση.

Με αποτέλεσμα η επιχειρηματικότητα να έχει ενοχοποιηθεί.

Η ελευθερία στη διακίνηση των ιδεών να ακυρώνεται…

Τα Πανεπιστήμια να βρίσκονται υπό μόνιμη κατάληψη ακραίων ομάδων.

Οι καθηγητές που διατυπώνουν διαφορετική άποψη να προπηλακίζονται.

Η περιουσία των Πανεπιστημίων να καταστρέφεται.

Αυτή η κυριαρχία ακραίων ιδεολογημάτων, έχει πια πολύ βαρύ τίμημα στην καθημερινή ζωή του πολίτη.

Κάθε τόσο μικρές ομάδες καταλαμβάνουν τους δρόμους και τις πλατείες.

Καταλαμβάνουν τα λιμάνια.

Διώχνουν επενδύσεις και ξένους επισκέπτες.

Παραλύουν κάθε οικονομική δραστηριότητα.

Το αυτονόητο για κάθε άλλη δημοκρατική χώρα, θεωρείται «αδιανόητο» στην Ελλάδα.

Και το απαράδεκτο για κάθε άλλη δημοκρατική χώρα, στην Ελλάδα θεωρείται το «αυτονόητο» μιας ανυπόφορης καθημερινότητας.

Έτσι, καθημερινά μικρά πραξικοπήματα, αναστατώνουν τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Και η Πολιτεία είναι απρόθυμη και ανίκανη να παρέμβει.

* «Νόμος» γίνεται πλέον το δίκιο των συντεχνιών, το θράσος των αδίστακτων και το συμφέρον των ισχυρών.

Το βλέπετε καθημερινά στους δρόμους που μπλοκάρουν, στα κεντρικά ξενοδοχεία που αποκλείονται. Στα λιμάνια που κλείνουν.

Δεν έχει κανείς αντίρρηση – δεν μπορεί να έχει αντίρρηση – όταν ο λαός εκφράζει τη δίκαιη διαμαρτυρία του. Αλλά όταν μικρές ομάδες παραλύουν τη ζωή και την οικονομία, δεν «τιμωρείται» η κυβέρνηση, τιμωρείται ο ίδιος ο λαός. Δεν «πιέζεται» η κυβέρνηση. Οδηγείται σε απόγνωση ολόκληρη η κοινωνία…


ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ


* Το εθνικό συμφέρον, επίσης αποδυναμώθηκε: Ο πατριωτισμός, παντού στον κόσμο είναι προϋπόθεση συμμετοχής στα κοινά. Σε κάθε άλλη περίοδο της Ελληνικής Πολιτικής, θεωρούνταν αναμφισβήτητη αρετή για τους πολιτικούς. Σήμερα όμως ο πατριωτισμός θεωρήθηκε από κάποιους «ξεπερασμένο κουσούρι».

Επικράτησε πρόσκαιρα ένας μισαλλόδοξος και δηλητηριώδης «εθνομηδενισμός»…

Οι εθνικές προτεραιότητες στην εξωτερική πολιτική επίσης αποδυναμώθηκαν. Κάποιοι πίστεψαν ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται, τάχα, να προωθεί τα συμφέροντά της στο εξωτερικό. Ούτε να είναι διπλωματικά αυτόφωτη. Αρκεί να αναζητά την «προστασία» των Ευρωπαίων εταίρων της. Και να ευθυγραμμίζεται με τον εκάστοτε μέσον όρο που επικρατεί εκεί.

Όμως, όλα τα άλλα δημοκρατικά κράτη της Ευρώπης δεν απεμπολούν το εθνικό συμφέρον τους. Δεν διανοούνται καν να το κάνουν…

Ο Σαρκοζύ μιλάει για το εθνικό μεγαλείο της Γαλλίας.

Η Μέρκελ βάζει πάνω απ’ όλα το συμφέρον της Γερμανίας.

Το ίδιο και ο Σοσιαλιστής Πρωθυπουργός της Ισπανίας Θαπατέρο…

Το ίδιο και ο Μπερλουσκόνι…

Και ο Ομπάμα, το ίδιο.

Και ο Πούτιν, το ίδιο.

Το ίδιο και ο Ερντογάν, που οραματίζεται το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας…

Μόνο ο δικός μας Πρωθυπουργός ονειρεύεται την… «παγκόσμια διακυβέρνηση»!

Αλλά η Ελλάδα θέλει ηγέτη ρεαλιστή που προασπίζεται στέρεα το εθνικό της συμφέρον. Όχι περιπλανώμενο ταξιδιώτη που προσπαθεί να σώσει τον υπόλοιπο κόσμο την ώρα που δοκιμάζεται σοβαρά η πατρίδα του.


Η ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ


* Αλλά και το οικονομικό μοντέλο που αναδιένειμε δανεικά, επίσης χρεοκόπησε. Η Ελλάδα, τις τελευταίες δεκαετίες, κατανάλωνε όλο και περισσότερο, επένδυε όλο και λιγότερο. Δανειζόταν όλο και περισσότερα και παρήγε όλο και λιγότερα. Η ανταγωνιστικότητά της κινήθηκε αντίστροφα με την επίπλαστη ευημερία της. Κι όταν τέλειωσαν τα ψέματα – εξ αιτίας της διεθνούς κρίσης – τότε έσκασε και η «φούσκα».

Πρόκειται για χρεοκοπία ενός ολόκληρου μοντέλου, που πρέπει να αντικατασταθεί με κάτι άλλο, κάτι εντελώς διαφορετικό.

Κι εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο ερώτημα:

Ποιο είναι το καινούργιο που γεννιέται;

Απαντώ: Είναι ένα νέο πολιτικό-κοινωνικό μοντέλο που, επιτέλους, μπορεί να καλύψει τα πιο επικίνδυνα εθνικά μας ελλείμματα:

– Το έλλειμμα Ανταγωνιστικότητας στην Οικονομία.

– Το έλλειμμα Δημοκρατίας στην Πολιτική.

– Το έλλειμμα Ασφάλειας στην Κοινωνία.

– Και το έλλειμμα Παιδείας στην πνευματική ζωή, αλλά και στην καθημερινότητα.

Το καινούργιο, είναι η Νέα Μεταπολίτευση!

Είναι μια πρόταση που εμείς διατυπώσαμε.

Που λίγο-λίγο αγκαλιάζει ολόκληρη την Κοινωνία.

Απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους.

Σιγά-σιγά παίρνει πιο συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Και εξελίσσεται σε μια δέσμη μεγάλων ανατροπών και τομών, με ευρύτατη κοινωνική συναίνεση.


Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ


Για να το πούμε με δύο κουβέντες:

* Νέα Μεταπολίτευση στην Παιδεία, σημαίνει ότι τα Δημόσια Πανεπιστήμια θα αναδιοργανωθούν από τα θεμέλια. Και θα λειτουργούν όπως στον υπόλοιπο κόσμο. Χωρίς άσυλο βίας και παρανομίας. Χωρίς έλεγχο από κλίκες και χωρίς περιθώρια συναλλαγής.

Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό. Αρκεί να τολμήσουμε…

* Νέα Μεταπολίτευση στην Υγεία σημαίνει, ότι σε κανένα δημόσιο Νοσοκομείο δεν θα κοστίζουν τα υλικά περισσότερο απ’ ότι κοστίζουν σε Νοσοκομεία παντού στον κόσμο.

Ούτε εδώ χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό. Τέρμα τα ιλιγγιώδη ελλείμματα των Νοσοκομείων.

* Νέα Μεταπολίτευση στην Ασφάλεια, σημαίνει ότι τα δικαιώματα του Πολίτη θα γίνονται σεβαστά, όχι μόνο όταν διαδηλώνει, αλλά κι όταν θέλει να πάει στη δουλειά του, όταν θέλει να λειτουργήσει την επιχείρησή του, όταν θέλει να νιώθει ο ίδιος ασφαλής στο δρόμο, την οικογένειά του ασφαλή στο σπίτι και τα παιδιά του ασφαλή στο σχολείο.

Και προστατευμένα από τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως η χθεσινοβραδινή, την οποία ακόμα μια φορά καταδικάζω με όλη μου τη δύναμη.

Αλλά οι καταδίκες πια δεν αρκούν…

Η κρατική ανεπάρκεια γίνεται κραυγαλέα. Ο Πρωθυπουργός πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες του!

* Νέα Μεταπολίτευση στη Διοίκηση, σημαίνει ότι ο κάθε πολίτης, όταν θα συναλλάσσεται με το δημόσιο, θα δίνει μόνο τον αριθμό της ταυτότητάς του ή το ΑΦΜ του και το δημόσιο θα βρίσκει εκείνο, ηλεκτρονικά, όλα τα στοιχεία του και θα τον εξυπηρετεί μέσα σε ώρες. Όχι σε εβδομάδες ή μήνες και μετά από ατέλειωτες χαμένες ώρες στις ουρές.

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι κάθε δικαστική υπόθεση θα κρίνεται εντός λίγων μηνών και θα τελεσιδικεί το πολύ μέσα σε ένα-ενάμιση χρόνο. Όπως γίνεται παντού στον κόσμο.

Δεν θα περνάνε ατελείωτα χρόνια. Γιατί αυτό δεν είναι Δικαιοσύνη. Είναι αρνησιδικία. Κι οδηγεί στην ανομία.

* Νέα Μεταπολίτευση, σημαίνει ότι ο αγρότης θα νιώθει το κράτος δίπλα του εκεί που το χρειάζεται. Για να εξαλείψει το μεσάζοντα και να κλείσει την ψαλίδα της ντροπής: Ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι θα δοθεί στο νέο αγρότη η ευκαιρία να γίνει μέτοχος μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων, που αξιοποιούν τις οικονομίες κλίμακος. ‘Ώστε να ανοίξει νέες αγορές. Και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας.

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι σε κάθε μεγάλη απόφαση της Κυβέρνησης την ευθύνη θα έχει ένας μόνον υπουργός. Κι αυτός θα είναι υπόλογος, αν δεν προχωρήσει…

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει πως ό,τι ισχύει για την παραγραφή αδικημάτων των απλών πολιτών, θα ισχύει και για τα αδικήματα υπουργών. Δεν θα έχουν οι υπουργοί και οι βουλευτές διαφορετική ποινική μεταχείριση. Ή διαφορετική διάρκεια παραγραφής.

Και θα υπάρχει πλήρης διαφάνεια στα περιουσιακά τους στοιχεία. Που θα την κρίνει ειδικό σώμα, όπου θα πλειοψηφούν έμπειροι δικαστές. Όχι τα κόμματα μεταξύ τους και με νοοτροπία αμοιβαίας συγκάλυψης.

* Νέα Μεταπολίτευση σημαίνει ότι θα υπάρχει δυνατότητα να γίνονται δημοψηφίσματα, – κι όχι μόνο για εθνικά θέματα – όταν τα επιθυμεί σημαντική μερίδα της κοινωνίας, όπως συμβαίνει σε πολλές σύγχρονες δημοκρατίες. Κι όπως θεσμοθετείται σήμερα σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Όχι, δηλαδή, μόνο όταν τα εγκρίνει η κυβέρνηση, όπως ισχύει σήμερα στην Ελλάδα.

Όλα αυτά είναι αυτονόητα παντού αλλού.

Νέα Μεταπολίτευση λοιπόν, είναι η Επανάσταση του Αυτονόητου.

Το οποίο στην Ελλάδα παραμένει ακόμα αδιανόητο.


Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ


Και τώρα το τρίτο ερώτημα: γιατί η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη που μπορεί να πρωτοστατήσει σε αυτό το αίτημα για τη Νέα Μεταπολίτευση;

Πρώτον, γιατί αυτό που καταρρέει δεν έχει τη δική της σφραγίδα, έχει τη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα χρεοκοπεί το μοντέλο του ΠΑΣΟΚ, στα χέρια του ΠΑΣΟΚ!

Τώρα όλοι πια ζητούν νέες απαντήσεις σε νέα ερωτήματα.

Τις απαντήσεις αυτές δεν μπορεί να τις δώσει το ΠΑΣΟΚ.

Τις απαντήσεις αυτές δεν μπορούν να τις δώσουν ούτε τα κόμματα τις Αριστεράς. Που σε πολλές περιπτώσεις, είναι τα ίδια μέρος του προβλήματος.

Γιατί θα πρέπει να θυμάται η Αριστερά, ότι δεν είναι «ο σκοπός που αγιάζει τα μέσα». Αλλά ποιος ακριβώς… «αγιάζει το σκοπό»!

Ο αποκλεισμός των λιμανιών και η χαριστική βολή που δίνουν στον Τουρισμό την πιο δύσκολη χρονιά για την Ελλάδα, δεν «αγιάζει» ούτε τα μέσα ούτε το σκοπό. Απλά σπρώχνει τον κόσμο στην απελπισία…

Τις απαντήσεις αυτές δεν μπορούν να τις δώσουν ούτε κι όσοι στήριξαν το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα. Και έγιναν δεκανίκια ή εξαπτέρυγα του ΠΑΣΟΚ.

Δεν έχει σημασία αν το έκαναν γιατί δεν κατάλαβαν τι ψήφιζαν στη Βουλή με το περιβόητο Μνημόνιο…

Δεν έχει σημασία, αν σκόπιμα στηρίζουν την κυβέρνηση για να κόψουν – όπως θα ’θελαν – το δρόμο στη Νέα Δημοκρατία, ή γιατί τάχα πείστηκαν ότι η μεγάλη ανεργία και η βαθειά ύφεση θα…λύσουν το πρόβλημα του χρέους στην Ελλάδα! Μπορεί απλώς να μη κατάλαβαν τι ψήφιζαν. Ή μπορεί και να κατάλαβαν πολύ καλά…

Το βέβαιο είναι ότι όσοι ταυτίζονται με την Κυβέρνηση την ώρα που βουλιάζει τη χώρα, το ΠΑΣΟΚ ωφελούν και μόνο. Όχι τη χώρα!

Ένα ΠΑΣΟΚ και μια Κυβέρνηση, που μέσα σε οκτώ μήνες κατέρριψε κάθε ρεκόρ αρνητικών επιδόσεων.

Έτσι, στην πιο κρίσιμη φάση της ελληνικής μεταπολεμικής ιστορίας, έχουμε, δυστυχώς, την πιο ανάξια κυβέρνηση.

– Στους ξένους, παρουσίασαν την πατρίδα μας ως «το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης», γιατί;

Για να δικαιολογήσουν την απάτη των προεκλογικών τους υποσχέσεων.

Δίνοντας έτσι το δικαίωμα στους κερδοσκόπους να πλήξουν καίρια την Οικονομία μας και να μετατρέψουν τους Έλληνες σε «πειραματόζωα» για παραδειγματισμό.

– Στην Οικονομία, από το «λεφτά υπάρχουν μέχρι τις ανοησίες του «Τιτανικού», μετέτρεψαν σε φαρσοκωμωδία την πολιτική εξόδου από την κρίση. Παρέλαβαν πρόβλημα ελλείμματος και δημιούργησαν κρίση δανεισμού!

Γιγάντωσαν την ύφεση και την ανεργία, εκτόξευσαν τον πληθωρισμό, σκότωσαν την Οικοδομή και πέτυχαν το χειρότερο δυνατό:

Ανεργία και πληθωρισμός να ανεβαίνουν ταυτόχρονα!

– Στον Τουρισμό και τη Ναυτιλία έκαναν το απίστευτο: Κατήργησαν τα δύο υπουργεία που στέγαζαν τα ισχυρότερα εθνικά μας πλεονεκτήματα.

– Στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ψήφισαν ένα «Καλλικράτη» ανήμπορο να σταθεί στα πόδια του, χωρίς πόρους, χωρίς αρμοδιότητες και με μόνη έγνοια τους τις ερχόμενες δημοτικές εκλογές.

Αλλά κι αυτό, θυμηθείτε το, θα τους γυρίσει ανάποδα…

Κι έδωσαν ψήφο στους μη πολιτογραφημένους μετανάστες, ενώ αρνήθηκαν και αρνούνται ακόμα το δικαίωμα της ψήφου στους Απόδημους Έλληνες της Διασποράς!

– Στην Εξωτερική Πολιτική, αποδόμησαν με συνοπτικές διαδικασίες τη γεωπολιτική στρατηγική της χώρας, που μετέτρεπε την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο στην ευρύτερη περιοχή.

Ενώ οι διεθνείς επαφές έχουν υποκατασταθεί από παρασκηνιακές διαβουλεύσεις και μυστική διπλωματία, όπου κανείς δε γνωρίζει τι συζητείται και τι αποφασίζεται.

Κι ενώ η χώρα χρειάζεται σήμερα περισσότερο παρά ποτέ Πρωθυπουργό «Καπετάνιο στο τιμόνι», αυτός προτιμά να μεγαλοπιάνεται διαρκώς στο εξωτερικό με την …«Πράσινη Ανάπτυξη» και τη Σοσιαλιστική Διεθνή.


Η ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ


Η Νέα Δημοκρατία, αντίθετα, προσφέρει εναλλακτική λύση.

Γιατί έβαλε πλάτη εκεί που έπρεπε. Και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Αλλά και γιατί αρνήθηκε να ταυτιστεί με τις ολέθριες επιλογές του ΠΑΣΟΚ, ειδικά στο περιβόητο Μνημόνιο.

Και πώς να το ψηφίζαμε;

Όταν δεν δημιουργεί ανάπτυξη και αντίθετα βυθίζει τη χώρα σε φαύλο κύκλο ύφεσης και ανεργίας;

Όταν κόβει οριζόντια δαπάνες κι αυξάνει μαζικά τους φόρους, αντί να κυνηγά επιλεκτικά τη σπατάλη και τη φοροδιαφυγή;

Όταν τσακίζει τους αδύνατους και ταυτόχρονα αποδυναμώνει και το δίχτυ κοινωνικής τους προστασίας;

Πώς να το ψηφίσουμε, όταν δημιουργεί ένα πλέγμα ασφυξίας που δεν το αντέχει ούτε η Κοινωνία μας ούτε η Οικονομία μας;

Πώς να το ψηφίσουμε, όταν είναι το σκληρότερο πακέτο λιτότητας που έχει ποτέ επιβληθεί, αφού στην Ελλάδα μας ζητούν τη μεγαλύτερη προσαρμογή στο λιγότερο χρόνο, απ’ ό,τι έχει ποτέ συμβεί σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου;

–Κάποιοι υποστήριξαν ότι ο δανεισμός από το «μηχανισμό στήριξης» ήταν, εκείνη τη στιγμή, «η μόνη εναλλακτική λύση».

Ξεχνάνε, όμως, ότι η μάχη που δώσαμε στη Βουλή δεν ήταν για το δανεισμό, που θα πέρναγε έτσι κι αλλιώς, αλλά για τα μέτρα.

Γιατί τα μέτρα αυτά δεν σώζουν την Ελλάδα, την παγιδεύουν χειρότερα:

Σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης, μειωμένων δημοσίων εσόδων, ελλειμμάτων που παραμένουν υψηλά, νέων σκληρότερων μέτρων, μεγαλύτερης ύφεσης, επίμονα υψηλών ελλειμμάτων…

Κι αυτό οδηγεί σε πολύ βαθύτερη ύφεση. Σε ανυπόφορα υψηλή ανεργία.

Με αυτά τα μέτρα δεν ξεφεύγουν λοιπόν από το έλλειμμα.

Χώρια που το ίδιο το Μνημόνιο υπονοεί και η ίδια η Κομισιόν ομολογεί, ότι μετά από τέσσερα πολύ δύσκολα και πολύ οδυνηρά χρόνια, θα μας οδηγήσει σε… ακόμα μεγαλύτερο χρέος!

Ωραία «σωτηρία»!

Δεν διασώζει την Ελλάδα. Τη βυθίζει σε «μαύρη τρύπα» ακόμα μεγαλύτερης ύφεσης, ακόμα μεγαλύτερης υπέρ-χρέωσης.

Κι αυτό δεν το λέμε μόνον εμείς. Το λένε, όλοι ουσιαστικά οι διεθνείς αναλυτές. Το λένε όλοι οι μεγάλοι σχολιαστές. Ακόμα και Νομπελίστες Οικονομολόγοι προειδοποιούν για αυτόν το φαύλο κύκλο ύφεσης.

Κι ενώ παντού στον κόσμο είναι κοινή η αντίληψη ότι αυτό το πακέτο μέτρων οδηγεί σε πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα, κάποιοι ήθελαν να ψηφίσουμε κι εμείς τα μέτρα αυτά. Και να αφήσουμε τη χώρα χωρίς Αντιπολίτευση επί τέσσερα χρόνια!

Γιατί αν κι εμείς τα ψηφίζαμε, τότε το ΠΑΣΟΚ θα είχε την απόλυτη συνενοχή όλων στον κατήφορο όπου οδηγεί τη χώρα.

Και στα επόμενα τέσσερα χρόνια, δεν θα υπήρχε καμία θεσμική αντιπολίτευση στην Ελλάδα. Παρά μόνον οι κραυγές των διαδηλωτών στο πεζοδρόμιο.

Η Νέα Δημοκρατία, δεν τους έκανε το χατίρι. Δεν υπέκυψε σε τέτοιες πιέσεις. Προσέφερε εναλλακτική λύση για την Οικονομία. Προσέφερε και εναλλακτική λύση για την Πολιτική. Ώστε να υπάρχει ένας πόλος που δεν νομιμοποιεί την αδιέξοδη πορεία του ΠΑΣΟΚ. Αλλά εκπροσωπεί την ανάγκη να ξεπεραστεί το αδιέξοδο αυτό.

Η Νέα Δημοκρατία πρωτοστατεί στη Νέα Μεταπολίτευση και για ένα λόγο ακόμα:

Γιατί με θάρρος αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Παράδειγμα:

Εγγυηθήκαμε να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η χώρα μας με το ΔΝΤ. Γιατί αυτό επιβάλλει η υπευθυνότητα…


ΑΝΕΥΘΥΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ


Εμείς δεν είμαστε σαν το ΠΑΣΟΚ, που όταν ήταν στην Αντιπολίτευση υπονόμευε τα πάντα, όπως το άνοιγμα στην Κίνα.

Αλήθεια θυμάστε τι έλεγε τότε, πριν μόλις ένα χρόνο, ο κ. Παπανδρέου στη Βουλή;

Θυμάστε που κατήγγειλε τη σύμβαση με την εταιρία Cosco ;

Θυμάστε που προειδοποιούσε ότι όταν έλθει στην εξουσία θα την καταργήσει;

Τώρα πανηγυρίζει για τη συμφωνία εκείνη. Και προωθεί ακόμα περισσότερο, αυτό που εμείς ξεκινήσαμε…

Όχι, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κάνει μαθήματα υπευθυνότητας!

Επί μήνες το ΠΑΣΟΚ διέσυρε την Ελλάδα στο εξωτερικό.

Ακόμα και τις τελευταίες μέρες ο Πρωθυπουργός συνεχίζει να ψεύδεται για τα ελλείμματα. Συνεχίζει από το εξωτερικό να διασύρει τη χώρα και να απειλεί την Αντιπολίτευση. Και μάλιστα με ποινικές διώξεις!

Σε μας, βέβαια, κακό δεν κάνει.

Γιατί θα φανεί η αλήθεια και για τα ελλείμματα…

Βλάπτει όμως τη Ελλάδα!

Όπως βλάπτει και τη δική του την παράταξη.

Πράγματι, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κάνει μαθήματα υπευθυνότητας…


Η ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


Εμείς από την πλευρά μας δεσμευθήκαμε ότι θα χαράξουμε μια πολιτική διέξοδο, για να βγούμε μιαν ώρα αρχύτερα από το Μνημόνιο και τις δεσμεύσεις του.

– Με άμεση προτεραιότητα μέτρα που τονώνουν την οικονομία και μειώνουν τις επιπτώσεις τις ύφεσης. Μέτρα μηδενικού κόστους, που δεν τα απαγορεύει το Μνημόνιο και δεν τα αρνείται η τρόικα…

– Και στο συντομότερο δυνατό χρόνο, με συστηματική αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, ώστε να μπορέσουμε να βγούμε από την ανάγκη του έκτακτου δανεισμού και από τις δεσμεύσεις του Μνημονίου.

Αυτό όχι μόνο είναι εφικτό. Είναι πλέον και απαραίτητο: Γιατί είμαστε μια πλούσια χώρα, με τεράστιους αναξιοποίητους πόρους.

Μας λυγίζουν σήμερα τα χρέη…

Ενώ η περιουσία μας είναι μεγαλύτερη από τα χρέη!

Κι αν την αξιοποιήσουμε, μπορούμε όχι μόνο να ανακουφιστούμε από το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους.

Μπορούμε να μειώσουμε το χρέος συνολικά.

Μπορούμε να λύσουμε τα χέρια μας από τις υποχρεώσεις του Μνημονίου.

Αυτό δεν σημαίνει ότι θα επιστρέψουμε στη σπατάλη και στη δημοσιονομική χαλάρωση. Σημαίνει, όμως, ότι θα μπορέσουμε να πάρουμε μέτρα ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και αποκατάστασης της κοινωνικής δικαιοσύνης.. Για να βάλουμε τη χώρα σε ανοδική τροχιά.

Μόνο η ακίνητη περιουσία που διαχειρίζεται η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου πλησιάζει σε αντικειμενική αξία τα 300 δισεκατομμύρια ευρώ! Όσο το συνολικό χρέος μας περίπου…

Χώρια η κτηματική περιουσία των Νοσοκομείων και της Πρόνοιας – άλλα 60 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου…

Χώρια τα κληροδοτήματα του Δημοσίου…

Όλα αυτά είναι μέρος μόνο της συνολικής δημόσιας περιουσίας. Που όμως, δεν αποδίδουν ως περιουσία τίποτε στα ταμεία του κράτους!

Τη στιγμή που μας πνίγουν τα χρέη και μας «δένουν» με δρακόντειους περιορισμούς οι δανειστές μας.

Σε δύο εβδομάδες, την Τρίτη στις 7 Ιουλίου, θα δώσουμε στη δημοσιότητα μια πλήρη πρόταση για την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση.

Γιατί μπορούμε να βγούμε από το φαύλο κύκλο – από τη μαύρη τρύπα – της ατέλειωτης ύφεσης, χωρίς να πτωχεύσουμε. Φτάνει να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις.

Κι αυτός είναι ο πυρήνας της στρατηγικής μας. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα της Νέας Μεταπολίτευσης: Να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις για να ξεπεράσουμε την κρίση.

– Χωρίς σύνδρομα απομόνωσης. Μια Ελλάδα ανοιχτή στον κόσμο.

– Αλλά και χωρίς σύνδρομα υποταγής. Μια Ελλάδα με ανεξαρτησία επιλογών.

– Μια Ελλάδα που συμμετέχει στην Ευρώπη, συν-διαμορφώνει την Ευρώπη, αλλά δεν γίνεται «Νομαρχία» της ευρώ-γραφειοκρατίας, δεν γίνεται χώρα «περιορισμένης ευθύνης», δεν γίνεται «φιλανδοποιημένη» περιοχή.

Μια Ελλάδα ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας.

Μια Ελλάδα που δεν είναι «επαίτης» της ευρωπαϊκής στήριξης, αλλά συντελεστής της κοινής Ευρωπαϊκής ισχύος.

Πρωτοστατούμε, όμως στη Νέα Μεταπολίτευση γιατί κάναμε και την Αυτοκριτική για τα σφάλματά μας. Ποτέ κόμμα δεν έκανε τόσο βαθιά και τολμηρή αυτοκριτική όσο η Νέα Δημοκρατία τους τελευταίους μήνες.

Αλλά δεν θα αφήσουμε αναπάντητες και τις προκλήσεις όσων προσπαθούν να φορτώσουν στη Νέα Δημοκρατία τα δικά τους σφάλματα, τα δικά τους αδιέξοδα και τις δικές τους αμαρτίες.

Το θετικό μας έργο δεν θα το αφήσουμε ανυπεράσπιστο!

Ούτε τώρα, ούτε ποτέ…

Άλλωστε:

– Ποιο άλλο κόμμα τόλμησε να κάνει άνοιγμα στη βάση μετά από μια βαριά εκλογική ήττα, για να εκλέξει νέο Πρόεδρο;

– Ποιο άλλο κόμμα πέτυχε να κινητοποιήσει τόσο μεγάλο μέρος της εκλογικής του βάσης μετά από τέτοια απογοήτευση;

– Ποιο άλλο κόμμα, όποτε κάλεσε την οργανωμένη βάση του να ψηφίσει στις εσωκομματικές διαδικασίες, είχε τόσο μεγάλη ανταπόκριση, όσο είχαμε εμείς, και στην εκλογή νέου Προέδρου, και στην εκλογή νέου Προέδρου της ΟΝΝΕΔ και στην εκλογή νέων ηγεσιών στις τοπικές οργανώσεις; Και μάλιστα σε συνθήκες πλήρους απαξίωσης της Πολιτικής;

– Ποιο άλλο κόμμα τολμά να πει στη Βουλή «ανοίξτε όποιες υποθέσεις θέλετε, ψάξετε όσα σκάνδαλα θέλετε, δεν με αγγίζει τίποτε, δεν έχω τίποτε να κρύψω»;

– Ποιο άλλο κόμμα το έσυραν σε τόσες Εξεταστικές Επιτροπές από τις οποίες δεν βγήκε κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος στελεχών του, παρά μόνο σε βάρος αντιπάλων του;

– Ποιο άλλο κόμμα θα κατάφερνε μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, να αλλάξει τόσα πολλά, χωρίς εσωτερικούς κραδασμούς;

Σήμερα η Νέα Δημοκρατία μηδενίζει το κοντέρ και κάνει νέο ξεκίνημα.

Σήμερα η Νέα Δημοκρατία ξαναγεννιέται!

Τώρα που όλοι λένε ότι η Πολιτική χρεοκόπησε, εμείς φέρνουμε ξανά την πραγματική Πολιτική κι ανοίγουμε την αληθινή Πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα.

Φέρνουμε ένα μοντέλο ανοιχτό στην κοινωνία.

Με πρωταγωνιστές τους αυτοδημιούργητους Έλληνες, σε κάθε τομέα της ζωής.

Χωρίς «μηχανισμούς», οικογενειοκρατία, παρέες, κολλητούς και τζάκια.

– Μιλάω για την επιστροφή μας στο χώρο των ιδεών, που παλιά ήταν βασικό κίνητρο για να μπει κανείς στην Πολιτική.

Κάποτε λαμπρά πνεύματα όπως του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, του Γιώργου Θεοτοκά, του Κωνσταντίνου Τσάτσου, του Γιώργου Σεφέρη και του Οδυσσέα Ελύτη, πρόβαλαν φιλελεύθερες δημοκρατικές ιδέες γεμάτες Ελλάδα.

Κι έσπερναν ήθος και φως.

Δεν πρόκειται, λοιπόν, να επιτρέψουμε άλλη «μαύρη τρύπα» στην ελεύθερη σκέψη.

Θα επιστρέψουμε στο χώρο των ιδεών.

Και θα νικήσουμε!


Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ


– Μιλάω για τον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό

Που διευρύνει την εμβέλεια της Νέας Δημοκρατίας και δεξιότερα και αριστερότερα.

Γιατί ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός ξεπερνά τα παραδοσιακά τείχη που χωρίζουν πολιτικά τους ανθρώπους.

Θα κάνουμε αμφίπλευρη διεύρυνση της επιρροής μας.

Θα κάνουμε πολύπλευρη και πολύ-επίπεδη διεύρυνση.

Αλλά θα το κάνουμε προβάλλοντας τις ιδέες μας.

Θα το κάνουμε με σημαία τις ιδέες μας.

Όχι με τη σιωπή μας…

– Μιλάω για το κόμμα των αξιών και των αξίων.

Που το αναζητάτε όλοι σας.

Και που σας το υποσχέθηκα.

Και που τώρα το κάνουμε πράξη.

Δέστε τις μεγάλες οργανωτικές αλλαγές που αποτολμήσαμε:

Διαλέγω μερικές:

– Για πρώτη φορά η βάση συμμετέχει σε όλα. Μετά τις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές ανανεώθηκε το 80% των Προέδρων των ΝΟΔΕ. Οι παλαιοί μένουν δίπλα στους νέους. Ενώ η Ανανέωση προχωρά αποφασιστικά και παντού.

– Ακόμα, για πρώτη φορά η βάση θα συμμετέχει στην επιλογή των υποψηφίων βουλευτών. Σε όλες τις περιφέρειες. Μέχρι και στις μονοεδρικές περιοχές. Παντού, ένα ποσοστό υποψηφίων το εκλέγει η βάση και το προτείνει στον Πρόεδρο. Παρακάμπτοντας όλους τους μηχανισμούς, τα κυκλώματα και τους «ενδιάμεσους» του παρελθόντος.

– Δέστε και την Επιτροπή Αξιολόγησης στελεχών. Που θα λειτουργεί συνεχώς για την ανανέωση του Κόμματος. Και για τη δημιουργία Εθνικού Μητρώου Στελεχών. Ώστε να αποκατασταθεί η αξιοκρατία. Και να σπάσουν οι κλίκες.

– Δέστε τις προβλέψεις και τις ρήτρες για την τακτική σύγκλιση των οργάνων.

– Δέστε τον επιτελικό χαρακτήρα που παίρνει η κεντρική διοίκηση του κόμματος. Θεσμοθετώντας όργανο στρατηγικού σχεδιασμού αποτελούμενο από πολιτικά πρόσωπα, τεχνοκράτες και επιστήμονες.

– Δέστε το άνοιγμα στην ηλεκτρονική εποχή και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Η νέα διαδραστική ιστοσελίδα μας, θα φέρει την κοινωνία της Γνώσης και τη Νεολαία, αλλά και τα μέσα της κοινωνικής δικτύωσης, τα social media του διαδικτύου, πολύ πιο κοντά στη Νέα Δημοκρατία.

Αυτό σημαίνει ανοικτό κόμμα.

Και μόνο ένα ανοικτό κόμμα μπορεί να είναι λαϊκό και σύγχρονο ταυτόχρονα.

Είμαστε ένα μεγάλο Κόμμα. Που οι καιροί και τα νέα δεδομένα απαιτούν να υιοθετήσει ένα σύγχρονο μοντέλο λειτουργίας. Για το λόγο αυτό αποφάσισα, ακολουθώντας τα Ευρωπαϊκά πρότυπα των αδελφών κομμάτων στο ΕΛΚ, ότι στο νέο οργανόγραμμα του Κόμματος θα προβλέπεται η δυνατότητα του Προέδρου να ορίζει μέχρι δύο Αντιπροέδρους, που θα βοηθούν τον Πρόεδρο στα καθήκοντά του μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που ο ίδιος ο Πρόεδρος θα τους ορίσει. Είναι ανάγκη η καινούργια Νέα Δημοκρατία να γίνει πιο λειτουργική, πιο Ευρωπαϊκή πιο σύγχρονη.

Τα αλλάζουμε, λοιπόν, όλα. Ακόμα και το σπίτι του Κόμματος.

Μετά από τόσα χρόνια, η Νέα Δημοκρατία αποκτά, επιτέλους, ένα σύγχρονο κτίριο, αντάξιο ενός κόμματος του 21ου Αιώνα!

Γι’ αυτό και πρόθεσή μου είναι, απελευθερωμένος μετά το Συνέδριο από τα διοικητικά μου καθήκοντα, να βγω από τα κομματικά γραφεία για να βρεθώ σε όλη την Ελλάδα, δίπλα στον κάθε πολίτη, και να συζητήσω απευθείας μαζί του τα προβλήματά του, όπως εκείνος ανόθευτα τα εκφράζει.


Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ


Φίλες και φίλοι,

Το στοίχημα της Νέας μας παράταξης είναι να αποκαταστήσουμε τη χαμένη τιμή της Πολιτικής.

Να γιατί έκανα ο ίδιος πρωτόγνωρη και γενναία αυτοκριτική για τα λάθη μας.

Να γιατί προτίμησα να πω πικρές αλήθειες με θάρρος, παρά με υποκρισία να κρύψω κάτω από το χαλί, όσα έπρεπε να βγουν στην επιφάνεια.

Και να γιατί αυτή η πίκρα του κάθε Νεοδημοκράτη, έπρεπε να καταγραφεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο.

Ώστε τα λάθη και οι παραλείψεις του χθες να μην εμφανιστούν ποτέ ξανά.

Και ώστε το ρολόι της Νέας Δημοκρατίας, να μη μας πουν, ότι δήθεν σταμάτησε για πάντα στην ήττα των προηγούμενων εκλογών.

Σήμερα λοιπόν, εδώ μπροστά σας, μπροστά στο πιο αντιπροσωπευτικό, αυθεντικό και επίσημο Σώμα της Νέας Δημοκρατίας, στο ίδιο το Συνέδριό μας, δηλώνω, με τον πιο απόλυτο τρόπο, ότι άνοιξα την πόρτα για να βγουν όσοι πλήγωσαν την παράταξη.

Αλλά παράλληλα άνοιξα διάπλατα την Κεντρική μας είσοδο, για όλους τους ικανούς και τους άξιους, που μαζί θα κτίσουμε το αύριο της Παράταξης και της Χώρας!

Πρίγκιπες και πριγκιπάτα, βαρόνοι και φέουδα, οικογένειες και τζάκια, έφυγαν από το λεξικό της Νέας Δημοκρατίας μια για πάντα.

Και θα κλείσω οριστικά την πόρτα σε όσους κρίνω ότι ντρόπιασαν, πίκραναν ή απογοήτευσαν το λαό της Νέας Δημοκρατίας και το φιλότιμο του Έλληνα.

Και θα το κάνω όταν και όποτε χρειαστεί…

Είμαι εδώ για να εξουδετερώσω τη φθορά και να στεριώσω την Ελπίδα.

Και θα το κάνω!

Όμως αυτό το κεφάλαιο κλείνει σήμερα.

Τώρα μόνη μας φροντίδα είναι πώς θα βγει η χώρα από την κρίση.

Χωρίς «ανήκεστο βλάβη» για την υγεία της χώρας.

Με τις ελάχιστες δηλαδή πληγές, που να είναι και επουλώσιμες…

Γιατί «άσπρη» μέρα για το λαό μας δεν μπορεί να θεωρείται να μη χάσει τις καταθέσεις του στην Τράπεζα!

Ή να μη του κόψουν τελείως τη Σύνταξη!

Πρέπει να αποφύγουμε την εθνική κατάθλιψη που καλλιεργούν συστηματικά, το ΠΑΣΟΚ και τα εξαπτέρυγά του.

Πρέπει να δείξουμε στο λαό ότι υπάρχει εναλλακτική λύση!

Και ταυτόχρονα προειδοποιώ το ΠΑΣΟΚ:

– Αν διαλύσετε την Οικονομία,

Θα βρείτε εμάς απέναντί σας, όχι το ΠΑΜΕ!

Σήμερα εμείς δίνουμε τη μάχη της αληθινής σωτηρίας της χώρας.

Γι’ αυτό ζητώ από το Κόμμα μας το δαχτυλικό αποτύπωμα των αξιών και των αξίων.

Ζητώ να υψωθούν οι συνειδήσεις όλων σας, πάνω από τη σημερινή κατεστημένη πολιτική συμπεριφορά.

Η ματιά σας πάνω από το σήμερα.

Η καρδιά σας πάνω από τα πάθη που διαιρούν τους Έλληνες.

Τα αυτιά σας πέρα από τη σκηνοθετημένη τηλεοπτική εκδοχή της Δημοκρατίας μας.

Ζητώ από σας να νιώσετε τη συγκίνηση του ανήφορου…

Που μόνον αυτός ταιριάζει στα δύσκολα.

Και μόνον αυτός ταιριάζει στους άξιους!

Θυμηθείτε: Αν δεν αγαπάς, όλα σου φαίνονται ίδια!

Ζητώ, λοιπόν, την αγάπη σας για την Παράταξη, για να φτιάξουμε το καινούργιο, το διαφορετικό, το ελπιδοφόρο.

Εχθρός μας: η πνευματική ακινησία που τραυμάτισε βαριά το δαιμόνιο του Έλληνα.

Εχθρός μας: η γραφειοκρατία που παραλύει τα πάντα.

Εχθρός μας: το κράτος-Μέδουσα που πετρώνει τα όνειρα των νέων παιδιών.

Αντίπαλός μας: μια Κυβέρνηση που σπαράσσεται, παλινωδεί και αντιφάσκει συνεχώς.

Αγωνιστές και Αγωνίστριες της Νέας Δημοκρατίας,

Ακούστε: Πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ακριβώς σε λίγους μήνες, μια πόλη ελεύθερη, η Αθήνα, στηρίχθηκε στις δικές της δυνάμεις, στηρίχθηκε στους δικούς της ανθρώπους,

Και μόνη της νίκησε μιαν Αυτοκρατορία στη μάχη του Μαραθώνα!

Από τη νίκη εκείνη έγινε μια έκρηξη Πολιτισμού, που σημάδεψε την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο Ολόκληρο.

Σημάδεψε την Παγκόσμια Ιστορία.

Γιατί η Ελλάδα, που την έχουμε στο Νου και στην Καρδιά μας, μπορεί να είναι μικρή σε έκταση χώρου, αλλά είναι ατέλειωτη σε έκταση χρόνου.

Αυτά, λοιπόν, είναι τα μεγάλα που μας εμπνέουν!

Το ΠΑΣΟΚ δεν θα είναι εδώ για πολύ.

Εμάς όμως μας απασχολεί η άλλη Ελλάδα.

Η Ελλάδα των ιδανικών.

Η Ελλάδα της Ελπίδας!

Σας μίλησα γι’ αυτή, ως υποψήφιος Πρόεδρος, τον περασμένο Νοέμβρη…

Και σήμερα όλοι εμείς, η νέα Νέα Δημοκρατία,την υποσχόμαστε στον Ελληνικό λαό.

Πολλές φορές στη ζωή μου ταξίδεψα κόντρα στον άνεμο.

Αλλά πάντα κράτησα σταθερό το τιμόνι της Ελπίδας.

Αυτή τη στιγμή όλη η Ελλάδα περιμένει από μας την Ελπίδα.

Αυτό είναι το χρέος μας.

Αυτός είναι ο ρόλος μας.

Έτσι θα αναγεννηθούμε εμείς.

Κι έτσι θα ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα…

Γι’ αυτό σας λέω:

Ζούμε στιγμές ιστορικές:

Σήμερα ξεκινά η Αναγέννηση της Παράταξης.

Σήμερα ξεκινά η Αναγέννηση της Ελλάδας.

Θα μας πολεμήσουν πολλοί.

Γιατί ξέρουν ότι τελικά θα τα καταφέρουμε.

Γιατί φοβούνται ότι θα τα καταφέρουμε.

Και καλά κάνουν και φοβούνται.

Γιατί θα τα καταφέρουμε…

* Όταν όλα θα κλονίζονται, όταν όλα θα απαξιώνονται, εμείς θα μένουμε όρθιοι, και θα κρατάμε όρθιο και τον τόπο μας.

* Όταν όλα θα αμφισβητούνται, εμείς θα δείχνουμε το δρόμο και τη διέξοδο, για τη χώρα και το λαό.

* Όταν όλα θα σκοτεινιάζουν, εμείς θα δίνουμε την Ελπίδα.

Η σωτηρία της Ελλάδας δεν βρίσκεται σε δανεικά και δεκανίκια.

Βρίσκεται στις δικές της δυνάμεις.

Βρίσκεται στην αξιοσύνη του λαού της.

Βρίσκεται στα πλεονεκτήματα του τόπου μας.

Αρκεί να πιστέψουμε στον εαυτό μας, στην Πατρίδα μας και στο μέλλον της.

Αυτή την πίστη σας ζητώ να αγκαλιάσετε.

Αυτή την πίστη σας ζητώ να κάνετε κτήμα ολόκληρου του λαού.

Τη χρειάζεται για να μείνει όρθιος.

Τη χρειάζεται για να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του.

Μόνον εμείς μπορούμε να του την προσφέρουμε πια.

Και μόνον έτσι μπορούμε κι εμείς να αναγεννηθούμε!

Είμαστε μια παράταξη που πρόσφερε πολλά στην Ελλάδα και στη Δημοκρατία.

Αλλά τα καλύτερα είναι ακόμα μπροστά μας…

Τα καλύτερα είναι από δω και μπρος.

Αυτό σηματοδοτεί το Συνέδριό μας!

Αυτό είναι η υπόσχεσή μας στον Ελληνικό λαό.

Έκλεψαν το μέλλον της Ελλάδας!

Εμείς θα της το ξαναδώσουμε πίσω.-

tapragmata

Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Συνέντευξη Τύπου για την αποφυλάκιση του Δ. Παπαγεωργίου

Πάνω από διακόσιες είναι οι υπογραφές συμπολιτών μας, μεταξύ των οποίων και γνωστές προσωπικότητες της που συγκροτούν την Επιτροπή για την αποφυλάκιση του Δημήτρη Παπαγεωργίου, ο οποίος βρίσκεται προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό για πολιτικούς λόγους και ενώ το μόνο του έγκλημα ήταν ότι έκανε την δουλειά του ως δημοσιογράφος.

Την Τρίτη 22 Ιουνίου 2010 η Επιτροπή για την αποφυλάκιση του Δημήτρη Παπαγεωργίου θα παραθέσει συνέντευξη Τύπου στην Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου, Ακαδημίας 23, στις 12:00 το μεσημέρι. (Πληροφορίες: 210 3641960)

Οι πρώτοι 200 πολίτες που συγκροτούν την επιτροπή είναι οι ακόλουθοι:

Ακριβούλης Θανάσης, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Λάρισας
Αναγνώστου Ανδρέας, δημοσιογράφος
Ανδρεάδης Ανδρέας, ιδιωτικός Υπάλληλος
Ανδρεάτος Γιώργος, πρ. Αγωνιστών Κύπρου ’74 (Πάτρα)
Ανδριόπουλος Ιωάννης, δικηγόρος
Ανδριτσόπουλος Διονύσης, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. 2ου Διαμ. Ά Αθηνών
Αντύπας Μάκης, δημοτικός Σύμβουλος Νεαπόλεως
Αντωνιάδης Ευάγγελος, ΓΓ ΟΝΝΕΔ Συκεών
Αξιώτης Γρηγόρης, υπ. Οργανωτικού ΝΕ.Ο.Σ.
Αποστολόπουλος Χρήστος, ιδιωτικός Υπάλληλος
Αρβανίτης Ειρηναίος, δημοσιογράφος
Βάιλας Σπύρος, επιχειρηματίας
Βαμβακερού Γεωργία, δημοσιογράφος
Βάντζος Ιωάννης, ιδ. υπάλληλος
Βασιλόπουλος Χαρίλαος, διαχειριστής ιστοσελίδας macedoniaisgreek.info
Βελόπουλος Κυριάκος, βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.
Βιτάλης Σταύρος, συντονιστής ΠΑ.ΜΕ.
Βορίδης Μάκης, βουλευτής ΛΑΟΣ
Βουγιουκλάκης Αιμίλιος, πρόεδρος συμβουλίου νέων Γλυφάδας
Γεροβασιλείου Κάρολος, μέλος Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.
Γεωργιάδης Άδωνις, βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.
Γεωργιλάς Μιχαήλ, εκδότης «Λόγχη»
Γεωργούλας Ηλίας, πρ. Ν.Ο. ΛΑ.Ο.Σ. Λαρίσσης
Γιαννάκενας Γιάννης, εκδότης
Γιαννικούλης Χρήστος, πολιτευτής ΛΑΟΣ Ν. Φωκίδος
Γιαννόπουλος Γιάννης, υπ. Φ.Ο.Σ. ΤΕΙ Χαλκίδος
Γιαννόπουλος Δημήτρης, δημοσιογράφος
Γκέκας Ευάγγελος, δημοσιογράφος (Λαμία)
Γκούζιας Κωνσταντίνος, ναυπηγός μηχανολόγος ΕΜΠ
Γούδης Χρίστος, καθηγητής πανεπιστημίου
Γρηγοριάδου Αλίκη, αντιπρόεδρος Φ.Ο.Σ.
Δάκογλου Πολύδωρος, εκδότης εφ. «Ενημέρωση»
Δαμγκαλής Θεόδωρος, λιμενικός
Δασκαλόπουλος Σωκράτης, περιφερειάρχης Θεσσαλίας ΛΑ.Ο.Σ.
Δελή Άννα, αν. γρ. ΟΝΝΕΔ Συκεών
Δεληγιώργης Θεόδωρος, οικονομολόγος
Δηλές Νίκος, μέλος Παν. Συνδέσμου Αγωνιστών Κύπρου ‘74
Δημακόγιαννης Γιώργος, εκδότης εφ. «Αδούλωτη Μάνη»
Δημητρακόπουλος Τάσος, δικηγόρος
Δημοπούλου Φωτεινή, Γ.Γ. ΝΔ Τ.Ο. Νεαπόλεως Θες/νίκης
Δούμας Παναγιώτης, μέλος Δ.Σ. Ομοσπονδίας Εμπ.Συλλόγων Αττικής
Δράκος Θεόδωρος, μέλος ΛΑΟΣ
Δράκος Ιωάννης, εκδότης «Λόγχη»
Ζαφειρόπουλος Δημήτριος, εκδότης «Ελεύθερος Κόσμος»
Ζαχαράκης Νίκος, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Μεσσηνίας
Ζουρνατζής Σπυρίδων, τ. ευρωβουλευτής
Ζτρίβας Κώστας, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Τρικάλων
Ζωγράφος Γιάννης, δικηγόρος
Ζωγράφου Θάλεια, υπ. Γυναικών Δ.Τ.ΝΔ Γλυφάδας
Ζώης Βασίλειος, δημοσιογράφος (Αργολίδα)
Ιορδανίδης Νίκος, εργαζόμενος
Ιωάννου Γεώργιος, ΕΚΦ ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ
Κακαφώνης Νίκος, ΔΑΚΕ δασκάλων
Καλαντώνης Γιάννης, εκπρ. Τύπου ΝΕ.Ο.Σ.
Καλαποθαρέα Ευαγγελία, μέλος Δημ. Τ.Ο. ΝΔ Φαλήρου
Καλατζιδάκης Λευτέρης, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Αν Αττικής
Καλλίτση Αικατερίνη, επιχειρηματίας
Καραγκιουλές Τρίφων, πρ. Παν. Συνδέσμου Αγωνιστών Κύπρου ‘74
Καραθάνος Μπάμπης, πρόεδρος Ενώσεως Βορειοηπειρωτών
Καράμπελας Παναγιώτης, μέλος Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.
Καρδαράς Κώστας, πρόεδρος Ν.Ο. ΛΑ.Ο.Σ. Καρδίτσης
Καρκαλέτσης Σταύρος, ιστορικός
Καρλιαμάτης Γεώργιος, ναυτικός
Καρράς Νίκος, συγγραφέας
Καστόρα Νάντια, στέλεχος ΔΑΚΕ-ΕΚΟ ΥΠΕΘΑ
Κατσιβαρδάς Χάρης, διαμ. σύμβουλος Δ. Αθηναίων
Καψάλας Δημήτριος, δημοσιογράφος
Κερέζη Ιωάννα, πρ. ΔΑΚΕ υγειονομικών Σερρών
Κιλτίδης Κωνσταντίνος, ανεξάρτητος βουλευτής
Κιούσης Δημήτρης, πρόεδρος ΟΝΝΕΔ Γλυφάδας
Κιρμιζάκης Παναγιώτης, δημ. Παράταξη «Ν. Γενιά» (Ελληνικό)
Κοκκινόπουλος Απόστολος, γεμμολόγος – αδαμαντολόγος
Κολοβός Γιάννης, συγγραφέας
Κολοκοτρώνης Άγγελος, βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.
Κομνηνάκης Βαγγέλης, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Β1 Νομαρχιακής
Κομπογιάννη Έφη, αντιπρ. ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Κοινωνικής Θεολογίας
Κοντακάς Κώστας, συνταξιούχος (Λάρισα)
Κοντέα Πηνελόπη, στέλεχος ΝΔ
Κοραντής Ιωάννης, Βουλευτής Επικρατείας ΛΑΟΣ
Κορωνιοτάκης Αργύρης, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Χανίων
Κοσσιώρης Χρήστος, ταξίαρχος ε.α.
Κουκοβίστας Θανάσης, δημοσιογράφος
Κούκος Γιώργος, υπ. Φ.Ο.Σ. Φιλοσοφικής Αθηνών
Κούκουνας Δημοσθένης, εκδότης «Μέτρον»
Κουλασιώτου Γεωργία, οικοκυρά (Περαία Θεσσαλονίκης)
Κουλουμβάκη Αικατερίνη, οικοκυρά
Κουλουμβάκης Γεώργιος, πολιτευτής ΛΑΟΣ Κοζάνης
Κουλουμβάκης Μιχαήλ, αξιωματικός ε.α.
Κουμουσίδης Βασίλης, υπ. Φ.Ο.Σ. Θεολογικής Αθηνών
Κουριαννίδης Ιωάννης, δημοτικός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης
Κούρτη Βιβή, ιδ. Υπάλληλος
Κούρτης Γιάννης, συνδικαλιστής ΔΑΚΕ-INFOTE
Κρανιδιώτης Φαήλος, δικηγόρος
Κρεμμύδα Αθηνά, υπ. Τομέα Β/Ηπειρωτικού Αγώνος της ΝΕ.Ο.Σ.
Κυριακίδης Νίκος, μηχανικός Τηλεπικοινωνιών
Κυρόπουλος Χρήστος, δικηγόρος
Κωνσταντάρας Δημήτρης, δημοσιογράφος, τ. βουλευτής
Κωνσταντέλλος Γρηγόρης, πρ. Ένωσης Χειριστών ΥΠΑ
Κώνστας Μανώλης, εκδότης «Νοών»
Λαγόπουλος Πάνος, αιρ. Μέλος ΔΚΜ Μηχανικών
Λεβετσοβίτης Νίκος, αντιδήμαρχος Γλυφάδας
Λεονταρίτης Γεώργιος, δημοσιογράφος
Λιούλιας Χαράλαμπος, δικηγόρος
Λουκάκος Γιώργος, ιατρός
Μαδιάς Κώστας, μέλος ΝΟΣ Β2 ΝΔ
Μακρής Γιάννης, μέλος Κ.Ε. ΛΑΟΣ
Μανουσάκης Αθανάσιος, δημοσιογράφος
Μάρα Γεωργία, ελ. Επαγγελματίας
Μαρί Μελπομένη, ιατρός
Μάρκου Χριστόδουλος, Έλλην του εξωτερικού
Ματσιμάνης Σάκης, στέλεχος Β1 ΝΟΔΕ ΝΔ
Μεταξάς Γεράσιμος, υπ. Συντονιστικού Λεκανοπεδίου Αττικής της ΝΕ.Ο.Σ.
Μηλιώνης Αλέξανδρος, πρ. Συλλόγου Βετεράνων Κύπρου 1964-67
Μιχαλόπουλος Γεώργιος, εκδότης εφ. «Ελεύθερη Ώρα»
Μιχαλόπουλος Δημήτριος, μέλος Δ.Σ. Ιδρύματος «Ελευθέριος Βενιζέλος»
Μίχος Χριστόφορος, επιχειρηματίας
Μοτζάκης Ηλίας, μέλος Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.
Μπελέρης Διονύσιος, πρόεδρος Ενώσεως Χειμαρριωτών
Μπετινάκης Κώστας, δημοσιογράφος
Μπεχράκης Νεκτάριος, εκδότης
Μπιρνάρας Δημήτριος, γρ. Δ.Ο. ΛΑ.Ο.Σ. Παλαμά Καρδίτσας
Μπουλούκος Γιώργος, ταμίας Δ.Σ. Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών
Μπράμης Δημήτριος, δικηγόρος
Μυλωνάς Πέτρος, δημοσιογράφος
Ναξάκης Αντώνιος, αρχιπλοίαρχος ε.α.
Νιζάμης Παναγιώτης, δημοσιογράφος
Νικολαϊδης Ανδρέας, Δρ. Μηχανολόγος Μηχανικός (Τρίπολη Λιβύη)
Νικολόπουλος Ιωάννης, φοιτητής Νομικής
Νικολόπουλος Νίκος, βουλευτής ΝΔ
Ντάτσουλης Παναγιώτης, δημοσιογράφος (Θεσσαλονίκη)
Παναγάκος Κωνσταντίνος, αξ/κός Π.Α. ε.ά.
Παναγιωτακόπουλος Γιάννης, πρόεδρος Νεολαίας ΛΑ.Ο.Σ
Πάνου Κώστας, δημοσιογράφος (Ιωάννινα)
Πανταζάκος Θεοφάνης, αντιπρόεδρος Ν.Ο. ΛΑ.Ο.Σ. Καρδίτσης
Παπαγεωργίου Νίκος, συνταξιούχος,
Παπαδάκης Γεώργιος
Παπαδόπουλος Βαγγέλης, δημοσιογράφος
Παπαδόπουλος Σπύρος, πρ. Τ.Ο. ΛΑΟΣ Κυψέλης
Παπαπέτρου Αλέξανδρος
Παρασκευόπουλος Δημήτρης, υπ. Φ.Ο.Σ. Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Πέτρου Ευθύμιος, δημοσιογράφος
Πήλιουρας Γιάννης, πρόεδρος Φ.Ο.Σ.
Πισσαλίδης Γιώργος, δημοσιογράφος
Πλεύρης Θάνος, βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.
Πλεύρης Κωνσταντίνος, δικηγόρος
Πλιάτσικας Βασίλης, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Α' Αθηνών
Πολατίδης Ηλίας, βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.
Πρίσκος Θεοφάνης, βιοτέχνης (Μέγαρα)
Ραζέλος Δημήτριος, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω
Σαββίδης Δημήτριος, συγγραφέας
Σαγιάς Γιώργος, αντιδήμαρχος Λαμίας
Σαραβάνου Μαρία, υπάλληλος ΟΓΑ
Σεδαρίδης Ιωάννης, στέλεχος ΑΕΕΔ
Σιδέρη Χριστίνα, τομεάρχης Β3 ΝΔ
Σκυλάκου Αντιγόνη, δικηγόρος
Σπύρου Αλέκος, μέλος Κ.Ε. ΝΔ
Σταθόπουλος Σπυρίδων, διδάκτωρ Πανεπιστημίου
Σταυρόπουλος Μιλτιάδης, εκπαιδευτικός (Θεσσαλονίκη)
Στυλιανέσης Βασίλειος
Συραγάκη Μαρία-Χριστίνα, αν. Γραμμ. ΟΝΝΕΔ Π.Φαλήρου
Σύρρος Γιάννης, πρόεδρος 4ου δ.δ. Περιστερίου
Σχοινάς Γιάννης, εκδότης «Νέα Θέση»
Ταμβανίδης Αλέξανδρος, αντιπρ. Εν. Εκπαιδευτών Οδηγών Αθηνών
Ταραζόνας Δημήτρης, στέλεχος Δ.Ο.ΝΔ Βύρωνα
Τζηκαλάγιας Ζήσης, βουλευτής ΝΔ
Τζιόβας Χρήστος, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Καρδίτσης
Τζιόπας Νικόλαος, υπ. Οργανώσεως Ν.Ε. ΛΑΟΣ Ν. Φθιώτιδος
Τόσκας Αστέριος, δικηγόρος
Τριανταφυλλίδης Πολυχρόνης, γ.γ. ΟΝΝΕΔ Μενεμένης
Τριανταφυλλούδης Αλέξανδρος, δικηγόρος
Τσάμης Σπύρος, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Α' - Β' Πειραιώς
Τσαουσοπούλου Ρένα, μέλος Δημ Τ.Ο. ΝΔ Γλυφάδας
Τσιάρας Δημήτρης, μέλος Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.
Τσιλιμίγκρα Μελίνα, υπ. .Φ.Ο.Σ. Νομικής Αθηνών
Τσιόλας Χρήστος, πρόεδρος Ν.Ο. ΛΑ.Ο.Σ. Τρικάλων
Τσιρόγλου Δημήτριος, ιδιωτικός υπάλληλος
Τσούγκος Δημήτριος, δικηγόρος
Φράγκος Γεώργιος, δημοσιογράφος
Φρέγκογλου Νίκος, υπ. Φ.Ο.Σ. Νοσηλευτικής Σπάρτης
Φρυδάκης Μανώλης, υπ. ΝΕ.Ο.Σ. Β2 Νομαρχιακής
Χάνδακας Μιχάλης, εκδότης «Εν Πειραιεί»
Χανιώτης Ευάγγελος, συγγραφέας
Χαρίτος Χρήστος, μέλος Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.
Χατζάρας Σπύρος, δημοσιογράφος
Χατζηαγγελίδης Ιπποκράτης, σύμβουλος επιχειρήσεων
Χατζηγώγος Θόδωρος, δημοσιογράφος
Χατζηδάκης Μανώλης, συγγραφέας
Χατζηελευθερίου Κωνσταντίνος, καθηγητής μέσης εκπαιδεύσεως
Χατζηνικολάου Δημήτριος, φοιτητής αγγλικής φιλολογίας
Χατζηπαράσχου Τάσος, μέλος της Κ.Ε. του ΔΗΚΚΙ
Χατζής Κώστας, μέλος ΚΕ ΟΝΝΕΔ
Χιδίρογλου Νίκος. δημοσιογράφος
Χουσέας Κυριάκος, δικηγόρος
Χρήστου Βασίλης, εκδότης
Χριστοδούλου Βασίλειος, φυσικοθεραπευτής
Χριστόπουλος Γιάννης, καλλιτέχνης
Χριστόπουλος Γιάννης, δικηγόρος
Χρυσανθακόπουλος Αλέξανδρος, βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.
Ψαρρός Μάρκος, αρχαιολόγος
Ψωμιάδης Παναγιώτης, νομάρχης Θεσσαλονίκης
------------------------------------------
Ελεύθερος Κόσμος
Ζαλοκώστα 5, Αθήνα
τηλ: 2103641960
http://www.elkosmos.gr/

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Γράμμα - ποταμός, ενός πατέρα που οδηγείται στη φυλακή για χρέη στο ΤΕΒΕ!

Προς τον κ. Υπουργό Δικαιοσύνης, διαφάνειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Φέρες 10 Ιουνίου 2010

Κύριε Υπουργέ,
Ονομάζομαι Γιώργος Αποστολόπουλος και ζω, σήμερα, στον Έβρο.

Μέχρι πριν από επτά χρόνια ζούσα στην Κομοτηνή, όπου διατηρούσα και εργαζόμουν σκληρά σ΄αυτή, μια μικρή επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (security) η οποία βούλιαξε το 2003, κάτω από το βάρος μιας άσχημης συγκυρίας προσωπικών λαθών και λανθασμένων επιλογών, μιας άσχημης περιπέτειας με την υγεία μου, ψεύτικων υποσχέσεων εκ μέρους της πολιτείας και νόμων φτιαγμένων έτσι που να μη μ΄αφήσουν ν΄αναπτυχθώ παραπάνω από όσο χρειαζόταν για να μπορώ να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου προς το δημόσιο.


Το δημόσιο, που ήθελα δεν ήθελα, το είχα συνεταίρο στην, κατά τα άλλα «ατομική» επιχείρησή μου. Ένας συνεταίρος που μόνο έπαιρνε απ΄το ταμείο, χωρίς ποτέ να δώσει τίποτα, χωρίς ποτέ να δουλέψει δίπλα μου στα ατέλειωτα ξενύχτια των φυλάξεων, χωρίς ποτέ να τρέξει μαζί μου στον ψυχοφάγο αγώνα για την είσπραξη των οφειλόμενων. Δεν επιδοτήθηκα ποτέ, Υπουργέ μου. Ούτε το βοήθημα που δινότανε στους νέους επαγγελματίες πήρα, γιατί, λέει, το επάγγελμά μου δεν ήταν στη λίστα. Όποιος άνοιγε ένα ψιλικατζίδικο για να απασχοληθεί αυτός και η γυναίκα του, το έπαιρνε αυτό το βοήθημα. Εγώ που φύλαξα μια πόλη και τη βιομηχανική της περιοχή δεν πήρα ποτέ τίποτα!

Ήρθατε τότε, οι πολιτικοί, και μου μιλήσατε για ανάπτυξη της Θράκης. Υποσχεθήκατε νόμους που θα φέρνανε επενδύσεις και δουλειά στον τόπο. Και με γελάσατε, κύριε. Δώσατε άπειρα χρήματα σε ψευτοεπενδυτές για να επιχειρήσουν στον τόπο μου. Ήρθανε οι απατεώνες – φίλοι της εκάστοτε κυβέρνησης- και στήσανε εργοστάσια – φαντάσματα για να αναπτύξουνε τάχα την παραμεθόριο περιοχή. Υποσχεθήκανε εκατοντάδες θέσεις εργασίας, συμφωνήσανε μαζί σας να απασχολήσουν ντόπιους άνεργους και στην συνέχεια λειτουργούσανε με έξι – εφτά άτομα προσωπικό κι αυτούς ξένους.

Δεν ελέγξατε ποτέ αν τήρησαν τη συμφωνία οι φίλοι σας. Αντίθετα συνεχίσατε να τους χρηματοδοτείτε. Κι όταν αυτοί τα μάζεψαν κι έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κι άλλους άνεργους, εσείς πάλι δεν κάνατε τίποτα. Δώσατε στους ανθρώπους αυτούς χρήματα, που δεν ήταν δικά σας, για να αναπτυχθεί η Θράκη. Κι εκείνοι πήγαν και επένδυσαν τα χρήματα αυτά στις γειτονικές χώρες και βοήθησαν την ανάπτυξή στη Βουλγαρία και τα Σκόπια, αφήνοντας στη Θράκη μόνο χρέη και ακάλυπτες επιταγές, βυθίζοντας μικρομάγαζα σαν το δικό μου. Κάντε μια βόλτα στη ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής, δείτε τα κουφάρια των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, δικών σας και δικών τους και θα καταλάβετε τι λέω.

Σε μια κίνηση απελπισίας, τότε, πήρα μια στίβα ακάλυπτες επιταγές που με είχανε φορτώσει αυτοί τους οποίους είχατε χρυσοπληρώσει για να με «αναπτύξουν» και πήγα στον Εισαγγελέα της έδρας ζητώντας του βοήθεια. Μου απάντησε πως δεν μπορεί να κάνει τίποτα, επειδή οι οφειλέτες μου ήταν ανώνυμες εταιρείες και πως θα πετούσα τα λεφτά μου αν προσπαθούσα να τους πιέσω να με πληρώσουν. Είχε δίκιο ο άνθρωπος και είναι ο μόνος που μου είπε την αλήθεια. Δεν τον άκουσα. Ξόδεψα εκατομμύρια σε δικηγόρους και κλητήρες, χωρίς ποτέ να πάρω κάτι απ΄τα χρωστούμενα. Σήμερα δεν έχω χρήματα να πληρώσω ένα δικηγόρο να μου παρασταθεί στη δύσκολη στιγμή μου. Το καλύτερο απ΄όλα; Το κράτος – συνεταίρος ήθελε το μερτικό του κι απ΄τα λεφτά που δεν εισπράχτηκαν ποτέ!

Με αδικήσατε Υπουργέ μου της δικαιοσύνης. Δεν φροντίσατε όταν τους δίνατε τα χρήματα, να φτιάξετε και τους κατάλληλους νόμους ώστε με τα χρήματα αυτά να κάνουν πράξεις τις υποσχέσεις. Μου τάξανε ανάπτυξη και μου δώσανε «πέτσινες» επιταγές. Μου τάξατε επιτυχία και μου φέρατε καταστροφή.

Τον καιρό της «δόξας» μου ήμουν απ΄τους αγαπημένους σας. Ένας πετυχημένος ντόπιος επιχειρηματίας, που έδινα δουλειά σε περισσότερο κόσμο απ΄όσο οι Χρυσοεπιχορηγούμενες Α.Ε.- πελάτες μου, πρόεδρος σε τρείς συλλόγους και μέλος του Δ.Σ. άλλων έξι, αγαπητός στην τοπική κοινωνία, απ΄τους πρώτους καλεσμένους στις διάφορες εκδηλώσεις και δεξιώσεις σας. Μέχρι που μου προτείνατε να γίνω δημοτικός σύμβουλος. Πιστεύατε, τότε, πως η παρουσία μου δίπλα σας θα τόνιζε τη λάμψη σας, νομίζατε πως θα μπορούσα να επηρεάσω ψηφοφόρους προς όφελός σας. Εκεί σας γέλασα, μια φορά κι εγώ. Ποτέ δεν είπα σε κανέναν, ούτε στη γυναίκα και τα παιδιά μου, ποιόν να ψηφίσει.

Με χειροκροτούσατε όταν, για χρόνια, με δικά μου έξοδα, επάνδρωνα το πυροφυλάκιο της Νυμφαίας, τη νύχτα, αφού η Πυροσβεστική Υπηρεσία δεν είχε το απαιτούμενο προσωπικό για να το κάνει. Με βραβεύσατε, γιατί ήμουν απ΄τους πρωτεργάτες που έστησαν το παράρτημα της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης στη Ροδόπη Με αποκαλούσατε ραχοκοκαλιά της οικονομίας τότε. Σήμερα, που δεν έχω να πληρώσω φυσικοθεραπευτή για τον διαλυμένο μου αυχένα, δε με θυμάται κανείς σας.
Ήμουν η καλύτερη παρέα, τότε, όπου βρισκόμουν γινόταν γλέντι.

Σήμερα, οι λίγοι φίλοι που μου απομείνανε, τις λίγες φορές που με επισκέπτονται, μου φέρνουν για δώρο τα αντικαταθλιπτικά μου, που ξέρουν πως δεν έχω τη δυνατότητα να αγοράσω. Το σπίτι μου ήταν πάντοτε γεμάτο κόσμο, τότε. Σήμερα ζω σ΄ένα καλύβι στο Δέλτα του Έβρου, ξεχορταριάζοντας αυλές, σκάβοντας μπαξέδες και ξεναγώντας τους επισκέπτες στο βάλτο για να επιβιώσω. Δεν παραπονιέμαι, πληρώνω τα λάθη μου. Πληρώνω όμως και τα δικά σας λάθη κι αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Κι εδώ ήρθατε και με βρήκατε κι εδώ με χειροκροτήσατε, γιατί ήμουν , λέει, ο ακρίτας και ο φύλακας των συνόρων. Και πάλι με γελάσατε. Λίγα χρόνια μετά, θελήσατε –στο όνομα κάποιας τάχα πράσινης ανάπτυξης και για λογαριασμό των συμφερόντων που θέλουνε να φτιάξουν bungalows στο Δέλτα- να με διώξετε κι από δω. Από ακρίτας έγινα καταπατητής απ΄τη μια μέρα στην άλλη!
Έτσι πήγε η ζωή μου, αυτή ήταν η επαφή μου με την πολιτεία και τους πολιτικούς της. Όπου ανταμώσαμε με πιάσατε κορόιδο, όποτε με ζυγώσατε ήταν για να με εκμεταλλευτείτε.

Με κοροϊδέψατε για χρόνια όταν οι δάσκαλοί μου στο σχολειό μου μαθαίνανε πως ο Τούρκος είναι ο εχθρός μου, όταν οι αξιωματικοί μου στο στρατό μου μιλάγανε για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας ή με κοροϊδέψατε όταν είπατε πρόπερσι πως οι πρόγονοί μου πέθαναν λόγω συνωστισμού; Ποιο απ΄τα δύο είναι αλήθεια και ποιο ψέμα; Η γιαγιά μου πάντως που πέθανε δείχνοντας προς την Αίνο, μίλαγε για σφαγή.

Με κοροϊδέψατε όταν με κάνατε έφεδρο αξιωματικό, γιατί τάχα ήμουν καλύτερους απ΄τους άλλους. Μου πήρε χρόνια για να καταλάβω ότι απλά μου κλέψατε έξι επί πλέον μήνες απ΄τη ζωή μου και πως με θέλατε μόνο για να κάνω το άχαρο κομμάτι της δουλειάς και για να πληρώσω στο τέλος τα υλικά που είχανε χάσει οι επαγγελματίες του στρατού σας. Κανείς δε θα θυμάται σήμερα εκείνο το τρελό παιδί που το ΄87, χωρίς να του το ζητήσει κανείς, πέρασε νύχτα το ποτάμι, με το κουπί, για να δει αν οι Τούρκοι είχαν φέρει άρματα απέναντι. Κανείς, εκτός ίσως από κείνον τον συνταγματάρχη που με κοίταγε με γουρλωμένα μάτια, όταν του ΄λεγα πως στην άλλη όχθη δεν υπάρχει ψυχή.

Μα την έκφραση του προσώπου του, εγώ δε θα την ξεχάσω ποτέ. Ήταν το παράσημό μου εκείνο το βλέμμα. Κι ήταν καλύτερο απ΄οποιοδήποτε παράσημο θα μπορούσε να μου δώσει κάποιος από σας. Με κοροϊδέψατε όταν κάνατε πως δε βλέπατε τα 4 ένσημα που μου κόλλαγε ο εργοδότης μου, ενώ δούλευα 7 μέρες τη βδομάδα, 12 ώρες τη μέρα, για να μη χάσω τη δουλειά, να θρέψω τα παιδιά μου, να τα μεγαλώσω με αξιοπρέπεια, χωρίς να ζητώ ενίσχυση από γονείς και πεθερικά.

Με κοροϊδέψατε όταν μου τάξατε προκοπή κι ένα καλύτερο μέλλον αν έστηνα τη δική μου επιχείρηση και με εξαπατήσατε λέγοντάς μου πως είναι υποχρεωτικό να ασφαλιστώ, για να μου φυλάξετε τα χρήματα που πιθανόν δεν θα μπορούσα να αποταμιεύσω μόνος μου για την περίθαλψη και τα γεράματά μου. Με ξεγελάσατε όταν μου είπατε πως δεν μ΄αφήνετε να διαλέξω μόνος τον ασφαλιστικό μου φορέα, γιατί ο μόνος αξιόπιστος ήταν αυτός που διαλέξατε εσείς για λογαριασμό μου. Κι ύστερα πήρατε τα χρήματα αυτά και τα παίξατε, τα χάσατε στο τζόγο, στο χρηματιστήριο, στα δομημένα ομόλογα. Και συνεχίζετε να με κοροϊδεύετε κυνηγώντας τους απατεώνες με άσφαιρες επιτροπές και εξεταστικές του τύπου: «όσα κόμματα, τόσα πορίσματα», που δε θα στείλουν ποτέ κανένα κλέφτη στη φυλακή και το ξέρουμε όλοι.

Εγώ όμως θα πάω στη φυλακή Υπουργέ μου. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εξάμηνης φυλάκισης μου, επειδή δεν πλήρωσα τις εισφορές μου στο ΤΕΒΕ από το 2006 μέχρι το 2009. Μα η επιχείρησή μου βούλιαξε το 2003. Από τότε είμαι ανασφάλιστος. Τι μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια το ΤΕΒΕ; (μπορεί εσείς να το λέτε ΟΑΕΕ, αλλά ο λαός σας το λέει ΤΕΒΕ, κύριε, και είναι η πιο σφιχτή θηλιά στο λαιμό του κάθε επαγγελματία).

Τι τους χρωστάω; Γιατί να τους πληρώσω; Τι θα μου προσφέρουν; Το ταμείο το βουλιάξατε εσείς, όχι εγώ. Όλοι πια ξέρουν πως ο μεγαλύτερος οφειλέτης προς τα ταμεία, ο χειρότερος κακοπληρωτής είναι το κράτος. Πήγε κάποιος από σας φυλακή για να πάω κι εγώ;

Γιατί να φυλακιστώ; Μήπως εγώ δεν ήθελα να είμαι ασφαλισμένος; Τα λεφτά μου έχασα. Δεν έκλεψα, δεν εξαπάτησα κανέναν. Μαζί με την επένδυσή μου έχασα και τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Τόσος κόπος, τόσα όνειρα και τόσο μεράκι πήγαν χαμένα. Έχασα και την αξιοπρέπειά μου. Έγινα «αυτός που φαλίρισε», «αυτός που βάρεσε κανόνι». Επειδή είμαι φτωχός θα με φυλακίσετε; Τι θα κερδίσει το κράτος μ΄εμένα στη φυλακή; Τίποτα, αντίθετα θα επιβαρυνθεί με την διατροφή και την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη.

Ποιο έγκλημα διέπραξα ώστε να χρειάζομαι σωφρονισμό; Κανένα και το ξέρετε. Ποιος κινδυνεύει από μένα και μου πρέπει εγκλεισμός; Κανείς και το γνωρίζετε. Με κλείνετε μέσα, για να εκβιάσετε εμένα και μέσα από μένα τους δικούς μου ανθρώπους, να σφιχτούν, να βρουν λεφτά, να πληρώσουν για να με βγάλουν. Για να μπορέσετε να συντηρήσετε την απάτη που εσείς λέτε ΟΑΕΕ κι εγώ ΤΕΒΕ, με τους εκατονταπλάσιους απ΄όσους χρειάζεται υπαλλήλους και τις μισές παροχές σε σχέση με τις εισφορές, από οποιαδήποτε ιδιωτική ασφαλιστική εταιρεία. Για να΄χετε κάπου να διορίζετε τους δικούς σας ανθρώπους, να μαζεύετε τους ψήφους.

Όμως όχι κύριε. Τούτη τη φορά δεν πιάνομαι κορόιδο. Ούτε εγώ ούτε οι δικοί μου έχουμε τα χρήματα, αλλά και να τα΄χα δεν τα΄δινα. Χίλιες φορές κρατούμενος, παρά ξανά κορόιδο. Το χρέος προς την πατρίδα μου το΄καμα. Το χρέος προς το κράτος, την πολιτεία σας –που καμιά σχέση δεν έχει με την πατρίδα μου έτσι πως την καταντήσατε- θα το πληρώσω στο κελί. Δεκάρα δε σας δίνω, γιατί δεν την αξίζετε, γιατί δε δουλέψατε για να την δικαιούστε.

Αλλάξατε πολλοί Υπουργοί δικαιοσύνης όλα αυτά τα χρόνια. Κανείς δεν είχε την τιμιότητα να πει: «αυτός ο νόμος που φυλακίζει νοικοκύρηδες γιατί φτωχύνανε, είναι άδικος, τον καταργώ». Μα αυτή η ανοησία πρέπει επιτέλους να σταματήσει. Ξέρετε Υπουργέ μου ότι σήμερα στη χώρα μας χρειάζεται κανείς περισσότερα χρήματα για να κλείσει μια επιχείρηση από όσα για να την ανοίξει; Ξέρετε άραγε πόσες εκατοντάδες χιλιάδων πολιτών είναι επιχειρηματίες μόνο στα χαρτιά και ψάχνουν μεροκάματο για να΄χουνε να φάνε; Επιχειρηματίες φαντάσματα, φορτωμένοι με νεκρές επιχειρήσεις που το μόνο που προσφέρουν πια είναι ποσοστιαίες μονάδες σε κάποιες κάλπικες στατιστικές. Σας βολεύει να λέτε πως είμαστε χώρα αυτοαπασχολούμενων;

Άνθρωποι σαν και μένα, σήμερα, δεν προσφέρουν τίποτα στην κοινωνία. Όχι γιατί δε θέλουν, αλλά γιατί δεν τους αφήνει το πτώμα που κουβαλούν στη ράχη τους. Γιατί δεν απλοποιείτε τα πράματα; Ίσως αν απαλλαγούμε απ΄το νεκρό βάρος να μπορέσουμε να προσφέρουμε κάτι στο σύνολο. Χρεοκοπημένοι είμαστε, όχι πεθαμένοι. Γιατί μας στερείτε το δικαίωμα της δεύτερης προσπάθειας; Εσείς αν δεν εκλεγείτε με την πρώτη, δε θα ξαναβάλετε υποψηφιότητα την επόμενη τετραετία; Αν δεν πάει καλά το εκλογικό σας ποσοστό, θα πάτε στη φυλακή;

Όλα αυτά βέβαια ισχύουν για μας τους μικρούς. Οι άλλοι οι μεγάλοι, οι φίλοι και σπόνσορες, όσες φορές χρεοκοπούν, άλλες τόσες επιδοτούνται. Κι αυτοί που πήραν τις επιδοτήσεις κι έφυγαν συνεχίζουν τη ζωή τους στη βίλλα τους στην Κούβα ή πάνε και ρίχνουν τη θαλαμηγό τους πάνω στις ξέρες του Αιγαίου. Εγώ ο εχθρός της έννομης τάξης πάω στη φυλακή, επειδή δεν είχα να πληρώσω για την ασφάλειά μου, για το γιατρό του παιδιού μου. Δικαιοσύνη Υπουργέ μου!

Αλλάξανε πολλοί λειτουργοί της Δικαιοσύνης όλον αυτόν τον καιρό. Κανείς δεν είχε τα κότσια να πει: «αυτός ο νόμος που κλείνει σπίτια είναι άτιμος. Δεν τον εφαρμόζω». Και πώς να το κάνετε; Κάτι τέτοιοι νόμοι είναι που γεμίζουν τα δικαστήρια με κατηγορούμενους, που δίνουν δουλειά στους συναδέλφους σας δικηγόρους. Κι αυτής της κυρίας με την παλάντζα, που χετε πάνω απ΄τα κεφάλια σας, δεν της βάλατε το πανί για να μη βλέπει ποιόν δικάζει, το βάλατε για να μη βλέπει ο κόσμος πως της τα΄χετε βγάλει τα μάτια από τη ρίζα. Και μάλλον την κουφάνατε κι όλας. Αλλιώς, δεν μπορεί, κάτι θ΄άκουγε απ΄το κλάμα ενός ολόκληρου λαού.

Ερήμην με δικάσανε, Υπουργέ μου. Δεν με ειδοποιήσανε να πάω στο δικαστήριο. Ίσως για να μην ακούσουνε αυτά που σου γράφω σήμερα. Δεν είναι που δε με βρήκανε, ξέρανε που μένω όταν ήταν να μου κοινοποιήσουν την απόφαση. Αυτή είναι η δικαιοσύνη, αυτή η διαφάνεια κι αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα που υπηρετείτε. Με κοροϊδέψατε όταν μου μιλήσατε για αλλαγή, με εξαπατήσατε όταν μου υποσχεθήκατε επανίδρυση του κράτους. Τίποτα δεν αλλάξατε, τίποτα δεν επανιδρύσατε. Ψέματα μου είπατε. Εκτός τόπου και χρόνου είσαστε όλοι σας. Έχετε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και το λαό σας.

Μετατρέψατε το κοινοβούλιο σε μια εισπρακτική Α.Ε. που το μόνο που κάνει είναι να ψάχνει τρόπους και να ψηφίζει νόμους για να πάρει όσο γίνεται περισσότερα χρήματα απ΄τον πολίτη. Οι πολίτες σας αποκαλούν κλέφτες εκεί έξω αλλά μάλλον δεν το ακούτε ή αν το ακούτε δεν φαίνεται να σας απασχολεί. Οι πολίτες δε νοιάζονται αν τα χρήματα που πήρατε ήταν μίζα ή προεκλογική χορηγία. Πως θα διαπραγματευτεί μετεκλογικά ο Υπουργός με τον επιχειρηματία που του ΄δωσε χρήματα προεκλογικά για να γίνει Υπουργός; Ίσως στη δικαιοσύνη να περνούν τέτοια τερτίπια και η διαφορετική ονοματοδότηση του «δώρου» να αθωώνει. Η κοινή γνώμη όμως δεν γελιέται πια. Για τον απλό πολίτη τα πράματα είναι απλά: ή πήρες χρήματα ή δεν πήρες.

Ο κόσμος εδώ έξω έχει σχεδόν πειστεί ότι η μεγαλύτερη περιπέτεια της δημοκρατίας στην Ελλάδα δεν ήταν η χούντα αλλά η μεταπολίτευση. Το δίλλημα πλέον δεν είναι αν θα κυβερνήσει το ένα κόμμα ή το άλλο αλλά αν αυτός που θα μας απαλλάξει από σας θα είναι λοχίας, λόγιος ή επιχειρηματίας. Κι αυτό είναι ντροπή για κάθε δημοκράτη και για κάθε Έλληνα. Ξεφτιλίσατε τη δημοκρατία μέσα στο ναό της, το κοινοβούλιο. Ποιος μπορεί να μου εξηγήσει πως γίνεται σ΄ένα κοινοβούλιο που θέλει να λέγεται δημοκρατικό, να υπάρχουν κομματικές γραμμές; Γιατί ο δημοκρατικά εκλεγμένος βουλευτής πρέπει να ψηφίσει ενάντια στη θέληση των ψηφοφόρων του και της περιοχής που τον εξέλεξε για να προασπίσει τα συμφέροντά της και γιατί αν δεν το κάνει ο αρχηγός τον διώχνει από το κόμμα; Δεν αντιπροσωπεύει εμένα εκεί; Για να στηρίζει τον αρχηγό του τον έστειλα;

Είναι δημοκρατικό να διορίζει ο αρχηγός υπουργούς που δεν έχουν εκλεγεί απ΄το λαό; Αν είναι τι τους θέλουμε τους βουλευτές; Μόνο για να τους πληρώνουμε; Ας ψηφίζουμε έναν αρχηγό, να διαλέγει ποιους θέλει για υπουργούς, να κάνει τα κουμάντα του όπως καταλαβαίνει. Βλέπετε; Μόνοι σας απαξιωθήκατε. Εσείς κάνατε τον κόσμο να πιστέψει πως δεν σας χρειαζόμαστε, πως ο βουλευτής το μόνο που κάνει είναι θεατρινίστικα ξεσπάσματα, άσκοποι λόγοι γεμάτοι βερμπαλισμούς και επίδειξη ρητορικής δεινότητας και στο πηλίκον ουδέν!

Γιατί η υπουργός παιδείας στέλνει το παιδί της σ ένα σχολειό (ΙΒ θαρρώ το λένε) από το οποίο δεν μπορεί να μπεί παρά μόνο σε πανεπιστήμια του εξωτερικού; Δεν της κάνουν τα Ελληνικά; Υπουργός παιδείας είναι, ας τα κάνει καλύτερα. Εμένα όταν οι κόρες μου παίρνανε το πτυχίο τους από τα ΙΕΚ καμάρωνα Και συγχρόνως έκλαιγα που δεν είχα τα λεφτά να τις στείλω κάπου ψηλότερα.

Έτσι όπως κλαίω και σήμερα, στη σκέψη πως το 3,5 χρονών παληκαράκι μου (ένα δώρο που μου΄στειλε ο Θεός στα 47 μου, τότε, να γλυκάνει τη δυστυχία μου, να διώξει απ΄το χέρι μου το όπλο που μέρα με τη μέρα ζύγωνα πιο κοντά στο κεφάλι μου, να μου ξαναδώσει δύναμη και θέληση για ζωή) που είναι κολλημένο πάνω μου σα βδέλλα, θα πρέπει να ζήσει μακρυά μου όσο καιρό θα είμαι κρατούμενος. Για μένα, βλέπετε, δεν είναι τίτλος τιμής να μεγαλώνει το παιδί μου χωρίς πατέρα.
Σήμερα θα τις έστελνα κι εγώ έξω γιατί θα θεωρούσα ντροπή να μάθουν τα παιδιά μου γράμματα στο εκπαιδευτικό σύστημα που έδιωξε τη Χαρά Νικοπούλου απ΄το Μεγάλο Δέρειο.

Αυτά κι άλλα πολλά τέτοια κουβεντιάζει ο λαός σας σήμερα, Υπουργέ μου. Αυτά ρωτάει κι απαντήσεις δεν παίρνει. Δεν ήταν αναρχικοί, ούτε αντιεξουσιαστές που φωνάζανε τις προάλλες να καεί η βουλή. Άνθρωποι σαν εμένα ήτανε και σαν το συχωρεμένο τον πατέρα μου. Άνθρωποι που πιθανόν να μην έχουν ξαναπάει σε συλλαλητήριο ποτέ τους. Και το «να καεί» δεν ήταν μίσος ούτε κακία. Η τελευταία, η απελπισμένη λύση είναι. Όταν δεν αποδίδει κανένα άλλο μέσο, βάζεις φωτιά στο χωράφι για να ξεφορτωθείς τα ζιζάνια. Αυτό σας φώναξε ο κόσμος. Μα ούτε κι αυτό τ΄ακούσατε. Τίποτα δεν ακούτε πια.

Αμπαρωμένοι σ΄ένα δικό σας κόσμο, πολύ μακριά απ΄το δικό μου κι ακόμη μακρύτερα απ΄τον πραγματικό, θωρακισμένοι, κυκλωμένοι από σωματοφύλακες μη σας πειράξει κανείς, από μυαλοφύλακες μη τυχόν κι αλλάξει η σκέψη σας, από ψυχοφύλακες, μήπως αγγίξει κανείς την ψυχή σας και ξεφύγει κάποιο ίχνος ανθρωπιάς, από διορισμένους κόλακες που σας γλύφουν λέγοντας πως ότι κάνετε είναι σωστό και φροντίζουν να μη δείτε ποτέ την πραγματικότητα, απόμακροι κι απρόσιτοι, άτολμοι και άβουλοι εκτελεστές των εντολών που σας δίνουν ξένοι, πειθήνια όργανα μιας θολής παγκόσμιας διακυβέρνησης, στην οποία κάποιοι λίγοι από σας θα είναι κάτι λίγο κι υπόλοιποι, μαζί με μας, απολύτως τίποτα.

Τέλειωσε η εποχή σας κύριε. Μόνοι σας την τελειώσατε. Δεν θα΄χει πιά λαοθάλασσες στις συγκεντρώσεις σας. Ούτε οι «βολεμένοι» θα΄ρχονται πια από φόβο μη τους πάρει κι αυτούς η μπάλα. Ήδη άρχισαν να σας «κράζουν» στο δρόμο. Ο λαός ψάχνει να βρει αλλού τη σωτηρία. Δεν πιστεύουμε πως θα δώσουν τη λύση οι ξενόφερτοι σωτήρες, όσα δανεικά κι αν φέρουν, ούτε οι ξενοσπουδαγμένοι μας πολιτικοί που τά ΄μαθαν όλα εκεί έξω, εκτός απ΄το πώς σκέφτεται και αντιδρά ο λαός που ήρθανε να κυβερνήσουν. Ούτε και στους παλιότερους έχουμε εμπιστοσύνη. Επί 36 χρόνια οι ίδιοι άνθρωποι μας πήγαν απ΄το κακό στο χειρότερο, εξαφάνισαν τον όποιο πλούτο παρήγαγε η χώρα. Τι άλλαξε σήμερα και θα μας πάνε στο καλύτερο;

Και ούτε το: «δεν είμαστε όλοι ίδιοι» περνάει πιά. Αν υπάρχουν καλοί και κακοί στο κοινοβούλιο, τότε τα πράματα είναι απλά. Αν οι καλοί είστε περισσότεροι διώξτε τους κακούς. Αν πάλι είναι οι κακοί περισσότεροι ας σηκωθούν να φύγουν οι καλοί, να ξέρουμε τι μας γίνεται. Μα ούτε το ΄να θα γίνει ούτε τ΄άλλο. Η καρέκλα έχει κόλλα, έτσι δεν είναι; Ή μήπως είναι μέλι;
Έτσι είναι και το ξέρω, κύριε. Και, αντίθετα από σας, τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Την ερχόμενη βδομάδα θα πάω στον κ. εισαγγελέα της Κομοτηνής για να εκτελέσει την ποινή που μου επέβαλε. Με το κεφάλι ψηλά θα πάω, να πληρώσω για τα λάθη μου, το μεγαλύτερο απ΄τα οποία είναι που πίστεψα σε σας και το νόμο σας και σας άφησα να με ξεγελάσετε τόσες φορές.

Κι αφού ξεχρεώσω ότι χρωστώ στην πολιτεία σας, θα περάσω στην απέναντι πλευρά του ποταμιού, να ζητήσω απ΄τους γειτόνους να με αφήσουν να στήσω εκεί το καλύβι μου. Είναι φιλόξενοι άνθρωποι, δε φαντάζομαι να μου αρνηθούν. Από κει και πέρα, όταν η χώρα που ζώ με πληγώνει, θα πονάει λιγότερο γιατί δεν θα είναι η πατρίδα μου. Δεν φεύγω χωρίς να πληρώσω το λογαριασμό, δεν με λένε Χριστοφοράκο και θέλω τα παιδιά μου να συνεχίσουν να φέρουν το όνομά μου με περηφάνια.
Θα φύγω για να ζήσει ο γιός μου μακριά από σας, μη μάθει πως φερθήκατε στον πατέρα του και γίνει αντιεξουσιαστής για να σας χτυπήσει. Γιατί εξουσία εξασκείτε όχι διακυβέρνηση. Γιατί εξουσιάζετε, δεν διοικείτε. Γιατί η εξουσία είναι βία και βία θα φέρει.

Δεν έγραψα για να ζητήσω χάρη, δε σας την κάνω τέτοια χάρη. Δε θέλω κάποιο ρουσφέτι, θέλησα να μιλήσω στον υπουργό της δικαιοσύνης, για τις αδικίες που, χρόνια τώρα, βασανίζουν τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Δεν έγραψα την ιστορία της ζωής μου, την ιστορία του Θρακιώτη μικρομεσαίου της γενιάς μου σας αφηγήθηκα και την ιστορία του πολιτικού της γενιάς σας έτσι όπως την είδαμε εμείς.Θέλησα να μοιραστώ την πίκρα μου με τον Υπουργό, γιατί είμαι σίγουρος πια πως τα βογγητά του λαού δεν φτάνουν στα υπουργεία και αυτό είναι αδικία κύριε Υπουργέ της δικαιοσύνης.

Γιώργος Κ. Αποστολόπουλος

elpidablog

Προς τιμήν της άχρηστης γενιάς του "Πολυτεχνείου ΑΕ" 
αντί ανάρτησης, θα παραθέσουμε ολόκληρο το πόρισμα Τσεβά.
Μπορείτε να το δείτε σε μορφή pdf, κάνοντας κλικ ---> εδώ